Madrugada — Mother Of Earth songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mother Of Earth" van Madrugada.

Songteksten

I’m going down the river of sadness
I go down the river of pain
in the dark under the wires I hear them call my name
I hear them call my name
I go down the river of sadness
I go down the river of pain
in the dark under the wires I hear them call my name
I hear them call my name
I gave you the key to the highway
and the key to a motel door
yeah I’m tired of leaving and leave it I can’t come back no more
Oh my dark eyed-friend
I’m recalling you agian
soft voices the speak nothing, speak nothing 'til the end
Mother of earth the blinded call
let’s just stay behind the wall
yeah their sadness grows like weeds
upon my thighs and knees
Oh mother of earth the wind is hard
I tried my best but I could not
and my eyes fade for me in this open country
(I gave you the key to the highway
and the key to a motel door
yeah I’m tired of leaving and leave it so I won’t come back no more
Oh my dark eyed friend
I will call you agian
soft voices the speak nothing, speak nothing 'til the end
mother of earth the blinded call
lets just stay behind the wall
thir sadness grows like weeds like butterflies and bees…)

Songtekstvertaling

Ik ga over de rivier van verdriet
Ik ga over de rivier van de pijn
in het donker onder de draden hoor ik ze mijn naam roepen
Ik hoor ze mijn naam roepen.
Ik ga over de rivier van verdriet
Ik ga over de rivier van de pijn
in het donker onder de draden hoor ik ze mijn naam roepen
Ik hoor ze mijn naam roepen.
Ik gaf je de sleutel van de snelweg.
en de sleutel van een moteldeur
ik ben het zat om weg te gaan en het achter me te laten. Ik kan niet meer terugkomen.
Oh mijn donkere oog-vriend
Ik roep je terug, agian.
zachte stemmen het spreekt niets, spreekt niets tot het einde
Moeder van de aarde de blinde roep
laten we achter de muur blijven.
ja, hun verdriet groeit als onkruid.
op mijn dijen en knieën
Oh moeder van de aarde de wind is hard
Ik heb mijn best gedaan, maar ik kon het niet.
en mijn ogen vervagen voor mij in dit open land
Ik gaf je de sleutel van de snelweg.
en de sleutel van een moteldeur
Ja, ik ben het zat om weg te gaan, zodat ik niet meer terugkom.
Oh mijn vriend met donkere ogen
Ik zal je agian noemen.
zachte stemmen het spreekt niets, spreekt niets tot het einde
moeder van de aarde de blinde roep
laten we achter de muur blijven.
hun verdriet groeit als onkruid als vlinders en bijen…)