Mac Davis — Whoever Finds This, I Love You songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Whoever Finds This, I Love You" van Mac Davis.
Songteksten
On a quiet street in the city
A little old man walks along
Shuffling through the autumn afternoon
And the autumn leaves reminded him
Another summer’s come and gone
He had a long, lonely night ahead waiting for June
Then among the leaves near an orphan’s home
A piece of paper caught his eye
And he stooped to pick it up with trembling hands
And as he read the childish writing, the old man began to cry
'Cause the words burned inside him like a flame
Whoever finds this, I love you
Whoever finds this, I need you
I ain’t even got no one to talk to So whoever finds this, I love you
The old man’s eyes searched the orphan’s home
And cam to rest upon a child with her nose
Pressed up against the window pane
And the old man knew he’d found a friend at last
So he waved at her and smiled
And they both knew they’d spend the winter laughing at the rain
And they did spend the summer
Laughing at the rain, talking through the fence
Exchanging little gifts they’d made for each other
The old man would carve toys for the little girl
And she would draw pictures for him of beautiful ladies
Surrounded by green trees and sunshine and they laughed a lot
But then on the first day of June, the little girl ran to the fence
To show the man a picture she had drawn but he wasn’t there
And somehow, the little girl knew he wasn’t coming back
So she went back to her little room
Took out a Crayola and a piece of paper and wrote
Whoever finds this, I love you
Whoever finds this, I need you
I don’t even have no one to talk to So whoever finds this, I love you
Songtekstvertaling
Op een rustige straat in de stad
Een kleine oude man loopt langs
Schuifelend door de herfstmiddag
En de herfstbladeren hem vermaand.
Er is weer een zomer voorbij.
Hij had een lange, eenzame nacht voor de boeg, wachtend op Juni.
En onder de bladeren van het huis van een wees.
Een stukje papier trok zijn aandacht.
En hij bukte zich om het op te pakken met trillende handen.
En toen hij het kinderlijke schrijven las, begon de Oude man te huilen.
Want de woorden brandden in hem als een vlam
Wie dit ook vindt, ik hou van je.
Wie dit ook vindt, ik heb je nodig.
Ik heb niemand om mee te praten dus wie dit vindt, ik hou van je.
De ogen van de Oude man doorzochten het huis van de wees.
En cam om te rusten op een kind met haar neus
Tegen het vensterpaneel gedrukt
En de Oude man wist dat hij eindelijk een vriend had gevonden.
Dus zwaaide hij naar haar en glimlachte
En ze wisten allebei dat ze de winter zouden doorbrengen met lachen om de regen
En ze brachten de zomer door
Lachend om de regen, pratend door het hek
Cadeautjes uitwisselen die ze voor elkaar gemaakt hadden.
De Oude man maakte Speelgoed Voor het kleine meisje.
En ze maakte tekeningen voor hem van mooie dames.
Omringd door groene bomen en zonneschijn en ze lachten veel
Maar op de eerste dag van juni rende het meisje naar het hek.
Om de man een foto te laten zien die ze had getekend, maar hij was er niet.
En op de een of andere manier wist het meisje dat hij niet terug zou komen.
Dus ging ze terug naar haar kleine kamer.
Nam een Crayola en een stuk papier en schreef
Wie dit ook vindt, ik hou van je.
Wie dit ook vindt, ik heb je nodig.
Ik heb niemand om mee te praten, dus wie dit vindt, ik hou van je.