Lynda Lemay — Le petit chalet de bois songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le petit chalet de bois" van Lynda Lemay.
Songteksten
De nos fous rires et puis de nos promesses
Ne reste plus que du silence
J’n’ai que du vide au bout de tous mes gestes
Tes pieds ne guident plus ma danse
Je suis blottie au creux de ton absence
Comme un bébé dans un linceul
Mon cœur ne bat plus jamais ta cadence
Je m’habitue à vivre seule
Quand tu t’arrêteras près de la plage
Au pied du tout petit chalet de bois
Voudras-tu cueillir un coquillage
En souvenir de moi?
Il y aura des bouteilles et des messages
Dans chaque dune où tu te coucheras
Au bout de chaque vague qui te touchera
Bien sûr je tourne en rond et je m’égare
Chez moi comme à l’aéroport
Bien sûr aucun wagon d’aucune gare
Ne peut me mener à ton port
Alors je vis sur mes réserves
Mes économies presque mortes
J’use à la corde mes vieux rêves
J’me tords le cœur pour que t’en sortes
Quand tu t’arrêteras près de la plage
Au pied du tout petit chalet de bois
Voudras-tu cueillir un coquillage
En souvenir de moi?
Il y aura des bouteilles et des messages
Dans chaque dune où tu te coucheras
Au bout de chaque vague qui te touchera
Quand tu t’arrêteras près de la plage
Au pied du tout petit chalet de bois
Voudras-tu courir jusqu’au rivage
Et t’souvenir de moi?
Retourner voir là-bas la vieille épave
Celle qui se déshabille à marée basse
Elle s’est creusé des rides avec le temps qui passe
Elle aussi
Quand tu t’arrêteras près de la plage
Au pied du tout petit chalet de bois
Il y aura des oiseaux plein les feuillages
Qui chanteront pour toi
Comme une symphonie, comme un hommage
À ce p’tit bout de vie qui fut le nôtre
Tout juste avant le grand naufrage
Quand on a sombré côte à côte
Quand tu t’arrêteras près de la plage
Au pied du tout petit chalet de bois
Voudras-tu venir voir à l’étage ?
On n’sait jamais…ça s’pourrait que j’y sois
Songtekstvertaling
Van ons gekke gelach en dan van onze beloften blijft er niets anders dan stilte Ik heb alleen leegte aan het einde van al mijn gebaren je voeten niet langer leiden mijn dans Ik ben gehuld in de leegte van je afwezigheid als een baby in een doodskleed mijn hart slaat nooit je ritme ik raak gewend om alleen te leven als je stopt bij het strand aan de voet van het kleine houten huisje wil je een schelp kiezen ter nagedachtenis aan mij?
Er zullen flessen en berichten zijn in elke Duin waar je zult liggen aan het einde van elke golf die je zal raken natuurlijk ga ik rond en ik dwaal af thuis als op het vliegveld natuurlijk geen wagen van een station kan leiden me naar uw haven dus ik leef op mijn reserves mijn spaargeld bijna dood Ik gebruik het touw mijn oude dromen Ik draai mijn hart, zodat je eruit als je stopt bij het strand aan de voet van het kleine houten huisje wil je een schelp uit te kiezen ter nagedachtenis van mij?
Er zullen flessen en berichten zijn in elke Duin waar je zult liggen aan het einde van elke golf die je zal raken als je stopt bij het strand aan de voet van het kleine houten huisje wil je naar de kust rennen en me herinneren?
Terug om daar het oude wrak te zien degene die zich bij laag water uitkleedt heeft ze rimpels gegraven met de tijd die ook voorbij gaat als je stopt bij het strand aan de voet van het kleine houten huisje zullen er vogels vol met gebladerte zijn die voor je zingen als een symfonie, als een eerbetoon aan dit kleine eind van het leven dat van ons was net voor het grote zinken toen we naast elkaar zonken als je stopt bij het strand aan de voet van het kleine houten huisje wil je naar boven komen kijken ?
Je weet maar nooit ... Ik zou er kunnen zijn.