Lynda Lemay — L'architecte songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'architecte" van Lynda Lemay.
Songteksten
Il avait du talent en danse
Il est devenu architecte
Il était doué pour les lettres et les langues
Il parlait à ses plantes
Il faisait des miracles en cuisine
Mélangeait des épices divines
Mais son père, le dimanche,
Occupé à boire son apéro
N’a jamais, semble-t-il, remarqué
Que son fils était beau
Il était mordu de musique
Il est devenu architecte
Il était à ses heures poète et pianiste
Il s’entourait d’artistes
Il finissait toujours en cuisine
À jongler avec des clémentines
Mais son père, le dimanche, au souper,
Devant son numéro
N’a jamais, semble-t-il, remarqué
Que son fils était beau
Il aurait pu vivre de théâtre
Il est devenu architecte
Il citait par cœur tant Camus que Socrate
Qu’il avait lus en cachette
Il jetait ses vestons, ses cravates
Torse nu, il faisait l’acrobate
Mais son père, le dimanche, ignorait
Les prouesses de son fils
Et ne parlait jamais que du prochain projet d’édifice
Il est demeuré architecte
Il a dessiné des merveilles
A jonglé avec des compas et des règles
Un crayon sur l’oreille
Le veston, la cravate bien en place
En attendant son whisky sur glace
Comme son père le dimanche,
Quand sonnait l’heure de son apéro
Il avait du talent en danse
Il est devenu un peu raide
Mais parfois encore il se lève et s’élance
Et les pas se succèdent
Le voilà qui tournoie d’vant la glace
Il revoit le p’tit gars, le gymnaste
Que son père, le dimanche, semble-t-il, n’a jamais trouvé beau !
Et son père, un dimanche, s’est enfui
Dans son dernier repos
Sans jamais avoir vu, semble-t-il,
Que son fils était beau
Songtekstvertaling
Hij was getalenteerd in de dans, Hij werd een van de architect was Hij goed voor de letters en de talen die Hij sprak tot zijn planten die Hij gemaakt wonderen in de keuken, het mengen van de kruiden goddelijke, Maar zijn vader, op de zondag, Druk om te drinken haar drinken heeft nooit, zo lijkt het, zag, Dat haar zoon was mooi, Het was een beetje muziek werd Hij architect was Hij soms een dichter en pianist, Hij is omgeven door kunstenaars Het eindigde altijd in de keuken jongleren clementines, Maar zijn vader, op zondag, bij het avondeten, in de Voorkant van zijn nummer heeft nooit, zo lijkt het, zag, Dat haar zoon was prachtig, Hij zou in staat zijn geweest om live theater, Hij werd een van de architect is Hij citeerde uit het hoofd als albert Camus, dat Socrates Dat hij had gelezen in de schuilplaats Hij gooide zijn jassen, zijn banden, zijn Borst bloot, hij was de acrobat, Maar haar vader, op zondag, niet op de hoogte was van De dapperheid van zijn zoon En nooit sprak over de volgende gebouw bleef Hij een architect ontwierp Hij wonderen Heeft gejongleerd met een passer en regels, en Een potlood op het oor jas, de das op zijn plaats tijdens het wachten voor zijn whisky op het ijs Als zijn vader zondag, Toen klonk het uur van zijn drinken Hij was getalenteerd in de dans, Het is een beetje stijf, Maar soms ook hij staat op en gaat, En niet volgen elkaar hier is hij, aan het bijkomen van voordat het ijs, ziet Hij de kleine jongen, de turnster Dat haar vader, op zondag, zo lijkt het, heeft nooit mooi vond !
En zijn vader, op een zondag, vluchtte naar zijn laatste rust zonder ooit gezien te hebben, dat zijn zoon knap was.