Lynda Lemay — On a jeté les anneaux songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "On a jeté les anneaux" van Lynda Lemay.
Songteksten
Je t’ai rejoint au bout du quai
Le bout d’une barge au bout du nez
On s’est parlé par courtes phrases
Un peu comme un vieux couple qui jase
On s’est parlé sans trop en dire
Par petites bribes de beaux souv’nirs
Comme ces jours où on va aux pommes
Comme ces jours où ça sent l’automne
J’suis accourue dès que j’t’ai vu
J’ter un coup d'œil vers la fenêtre
De cette maison que j’n’habite plus
De ce cocon qui m’a vu naître
Je t’ai rejoint au bout du quai
Parce que c’est là que l’on allait
À l'époque où les soirs d'été
L'éternité se parfumait
On s’est cueilli des confidences
On s’est mis à sentir l’automne
Comme une Eve affamée, je pense
Que j’ai croqué dans ton cœur d’homme
Y avait un goût de mon enfance
Comme ces jours où on va aux pommes
Ce temps avant qu’l’hiver commence
Ce temps où notre vie est bonne
Et c’est au bout du petit quai qu’on a j’té les anneaux
Comme une ancre
Au bout du quai qui prend les vagues de tous les bateaux
Que l’on manque
On sait qu’on s’est raté de peu
On retient nos sanglots
En silence
On a quitté le bout du quai
Les yeux ternis comme nos alliances
On a bêtement laissé couler
Comme coule tant de romances
Est-ce par lâcheté ou par courage
Qu’on s’est noyés un peu d’histoires?
Quand la dernière vague d’une barge
Qui passait par là par hasard
Appelle-t-on ça une coïncidence
La même visite au même village
Et la frappante ressemblance
De deux échecs, de deux ménages?
On sait qu’on s’est raté de peu
On retient nos sanglots
En silence
Songtekstvertaling
Ik kwam bij je aan het eind van de haven.
De punt van een schuit aan de punt van de neus
We spraken in korte zinnen
Een soort oude jase.
We spraken zonder veel te zeggen.
Door kleine stukjes mooie SUV ' NIRS.
Zoals die dagen dat we naar appels gaan
Zoals die dagen dat het naar herfst ruikt.
Ik rende weg zodra ik je zag.
Ik kijk naar het raam
Vanuit dit huis woon ik niet meer in
Van die cocon die me geboren zag worden.
Ik kwam bij je aan het eind van de haven.
Want daar gingen we heen.
Op het moment dat de zomeravonden
De eeuwigheid werd geparfumeerd
We hebben ons vertrouwen genomen.
We begonnen de val te voelen.
Als een hongerige avond, denk ik
Dat ik in je menselijke hart kauwde
Er was een voorproefje van mijn jeugd
Zoals die dagen dat we naar appels gaan
Deze keer voor de winter begint
Deze keer als ons leven goed is
En het was aan het einde van de Kleine Kade dat we de ringen kregen
Als een anker
Aan het eind van het dok dat de golven van alle boten neemt
Dat missen we.
We hebben elkaar net gemist.
We houden onze snikken vast.
Zwijgend
We verlieten het einde van de steiger.
Ogen bezoedeld als onze allianties
We hebben het domweg laten zinken.
Hoe stroomt er zoveel romances
Is het lafheid of moed?
Dat we een beetje verdronken zijn?
Wanneer de laatste golf van een schuit
Die toevallig voorbij kwam.
Is dat toeval?
Hetzelfde bezoek aan hetzelfde dorp
En de opvallende gelijkenis
Twee mislukkingen, twee huishoudens?
We hebben elkaar net gemist.
We houden onze snikken vast.
Zwijgend