LUXT — Disobey songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Disobey" van LUXT.
Songteksten
I’ve felt the icy fingers
I’ve licked the wet of lips
And since the past has come inside
I miss those fingertips
I’ve stretched myself to meet
The cold hands of evil’s breath
I’ve taken every inch I could
To feel the thrusting in of death’s demise
Surprised to find gray skin of sin so suited me
And choosing life, forsaking all
The false gods and their lying, lusting priests
Fall from grace
Deface the idolatry
Of this ship of fools
And make them choke upon
All of their lies
Two thousand years and still
We’ve let them stop our lives
It’s time to break the chain
Of strife and disobey
Disobey
Within the frost of the air
The night’s holy glare
The skin as it tears
(Become the thing that you fear)
The silence still as it blares
Downward the stairs
Depths unprepared
(The thrill is pure, rich, and clear)
The writhing under your tongue
Calls for you to come
Suck into your lungs
(And lick the salt from your lips)
The dripping folds once undone
Songs left unsung
Shuddering, stunned
(Forever, well worth the trip)
Heavenly fathers call to their daughters
Never to falter
Falling upon deaf ears
Deep in the waters
Screams through the slaughtered
Paths slowly whispered
Falling upon deaf ears
Songtekstvertaling
Ik heb de ijzige vingers gevoeld.
Ik heb de natte lippen gelikt.
En sinds het verleden binnen is gekomen
Ik mis die vingertoppen.
Ik heb mezelf uitgestrekt om elkaar te ontmoeten.
De koude handen van de adem van het kwaad
Ik heb elke centimeter genomen die ik kon.
Om de verdrijving van de dood te voelen
Verrast om een grijze huid van zonde te vinden zo geschikt voor mij
En het leven kiezen, Alles verlaten
De valse goden en hun liegende, begerige priesters
Fall from grace
De afgoderij onteren
Van dit schip der dwazen
En laat ze stikken.
Al hun leugens
2000 jaar en nog steeds
We hebben ze ons leven laten stoppen.
Het is tijd om de ketting te breken.
Van strijd en ongehoorzaamheid
Ongehoorzaam
In de vorst van de lucht
The night ' s holy glare
De huid als het scheurt
(Word het ding dat je vreest)
De stilte nog steeds als het blaast
De trap naar beneden
Onvoorbereide diepten
(De sensatie is zuiver, rijk, en helder)
Het kronkelen onder je tong
Roept om je te komen
Zuig in je longen
(En lik het zout uit je lippen)
Het druppelen vouwt eenmaal los
Nummers onbezongen gelaten
Sidderend, verbijsterd
(Forever, well worth the trip)
Hemelse vaders roepen hun dochters op
Nooit wankelen
Op dove oren vallen
Diep in het water
Gegil door het geslacht
Paden fluisterden langzaam
Op dove oren vallen