Lunik — Never Fit In songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Never Fit In" van Lunik.
Songteksten
I lay my view on this world,
When I don’t speak I see it more clearly.
Why talk? They won’t understand,
They keep working on me, but I don’t march by command.
I always knew, as I always will,
This place solds no warm embraces,
So I come out and try to fit in And know there’s simply no way,
I’ll be ever one of them.
Never one of them.
Made my retreat into safety and quiet
Locked in my own private skin.
Stepping away from the rattle and ham.
And here I don’t have to fit in.
I don’t have to fit in.
I can raise my hand, but I don’t have to fit in.
I raise my hand.
There’s no going back to where I have come from,
And here I’m the perfect misfit.
I watched them, I listened, I thought I could learn,
But I’ll never be one of them.
You can label me crazy, and label me down,
I never thought sorrows could drown.
Stare at the bottle, ended up drinking him,
Slowly under the ground.
Until he was robbed of everything.
I can still raise my hand, but I’ll never fit in.
I raise my hand, but I never fit in.
I’ll never fit in.
But I don’t have to fit in.
But I raise my hand.
I don’t have to fit in.
I don’t have to fit in.
Songtekstvertaling
Ik leg mijn blik op deze wereld,
Als ik niet spreek, zie ik het duidelijker.
Waarom praten? Ze zullen het niet begrijpen.,
Ze blijven aan me werken, maar ik marcheer niet op bevel.
Ik heb het altijd geweten, zoals ik altijd zal doen.,
Deze plek Lost geen warme omhelzingen op.,
Dus ik kom naar buiten en probeer erbij te horen en te weten dat er gewoon geen manier is,
Ik zal altijd een van hen zijn.
Nooit een van hen.
Maakte mijn terugtocht in veiligheid en stilte
Opgesloten in mijn eigen huid.
Weg van de rammelaar en ham.
En hier hoef ik me niet aan te passen.
Ik hoef er niet bij te horen.
Ik kan mijn hand opsteken, maar ik hoef er niet bij te horen.
Ik steek mijn hand op.
Er is geen weg terug naar waar ik vandaan kom.,
En hier ben ik de perfecte buitenbeentje.
Ik keek naar ze, ik luisterde, ik dacht dat ik kon leren,
Maar Ik zal nooit een van hen zijn.
Je kunt me gek noemen, en me labelen.,
Ik had nooit gedacht dat verdriet kon verdrinken.
Staar naar de fles en drink hem op.,
Langzaam onder de grond.
Tot hij van alles beroofd werd.
Ik kan nog steeds mijn hand opsteken, maar ik pas er nooit bij.
Ik steek mijn hand op, maar ik pas er nooit bij.
Ik pas er nooit bij.
Maar ik hoef er niet bij te horen.
Maar ik steek mijn hand op.
Ik hoef er niet bij te horen.
Ik hoef er niet bij te horen.