Lunarin — The Tower songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Tower" van Lunarin.
Songteksten
I lost my voice
Trapped in these four walls
Giving in to what we’ve become
I found my strength
Locked in a trinity
And all these deeds can’t be undone
You said
I’ll never forget you
You lied
I’ll never return
In truth
Things were not meant to be broken
The hole
It drinks right from my soul
The whole it grows
Just ebb and let it flow…
We’ve seen this all too well
It echoes in time
Too late
To show you the door out in kindness… So…
Complicated
We hid you from the truth
Its complicated
Cuz the faultline runs with you
Its complicated
All words fail, what’s the use?
Its complicated
So we hid you from the truth
Seven years can’t be that long
Look in the mirror now
Search for the truth
Forgive me, forgive me So you think we owe you these words
Maybe we will, maybe we will
But maybe we’ll forget…
Piece by piece
We build it up And we can tear it down
As the waters break and bleed
The whole can now be found
Even as we flow
You’re not our only sound
Now all we want is to bring the tower down
Songtekstvertaling
Ik verloor mijn stem
Gevangen in deze vier muren
Toegeven aan wat we zijn geworden
Ik vond mijn kracht
Opgesloten in een drie-eenheid
En al deze daden kunnen niet ongedaan worden gemaakt
Je zei:
Ik zal je nooit vergeten.
Je loog.
Ik kom nooit meer terug.
In waarheid
Dingen waren niet bedoeld om te breken
Gat
Het drinkt recht uit mijn ziel
Het geheel groeit
Gewoon eb en laat het stromen…
We hebben dit al te goed gezien.
Het echoot in de tijd
Te laat.
Om je de deur uit te laten zien in vriendelijkheid ... dus…
Ingewikkeld
We hebben je voor de waarheid verborgen.
Het is ingewikkeld
Want de faultline loopt met je mee.
Het is ingewikkeld
Alle woorden falen, wat heeft het voor zin?
Het is ingewikkeld
Dus we Verborgen je voor de waarheid.
Zeven jaar kan niet zo lang zijn.
Kijk nu in de spiegel.
Zoek naar de waarheid
Vergeef me, vergeef me, zodat je denkt dat we je deze woorden schuldig zijn.
Misschien wel, misschien wel.
Maar misschien vergeten we het wel.…
Stuk voor stuk
We bouwen het op en we kunnen het afbreken
Als het water breekt en bloedt
Het geheel is nu te vinden
Zelfs als we stromen
Je bent niet ons enige geluid.
Nu willen we alleen nog de toren neerhalen.