Luke Kelly — Raglan Road songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Raglan Road" van Luke Kelly.
Songteksten
On Raglan Road on an Autumn Day,
I saw her first and knew
That her dark hair would weave a snare
That I may one day rue.
I saw the danger, yet I walked
Along the enchanted way
And I said let grief be a falling leaf
At the dawning of the day.
On Grafton Street in November,
We tripped lightly along the ledge
Of a deep ravine where can be seen
The worst of passions pledged.
The Queen of Hearts still baking tarts
And I not making hay,
Well I loved too much; by such and such
Is happiness thrown away.
I gave her the gifts of the mind.
I gave her the secret sign
That’s known to all the artists who have
Known true Gods of Sound and Time.
With word and tint I did not stint.
I gave her reams of poems to say
With her own dark hair and her own name there
Like the clouds over fields of May.
On a quiet street where old ghosts meet,
I see her walking now away from me,
So hurriedly. My reason must allow,
For I have wooed, not as I should
A creature made of clay.
When the angel woos the clay, he’ll lose
His wings at the dawn of the day.
Songtekstvertaling
Op Raglan Road op een herfstdag,
Ik zag haar het eerst en wist
Dat haar donkere haar een strik zou weven
Dat ik op een dag kan betreuren.
Ik zag het gevaar, maar ik liep
Langs de betoverde weg
En ik zei Laat verdriet een vallend blad zijn
Aan het begin van de dag.
Op Grafton Street In November,
We struikelden licht over de richel.
Van een diep ravijn waar je kunt zien
De ergste hartstochten.
De Hartenkoningin bakt nog steeds taarten.
En ik maak geen hooi,
Wel, Ik hield te veel; door zulke en dergelijke
Is geluk weggegooid.
Ik gaf haar de gaven van de geest.
Ik gaf haar het geheime teken.
Dat is bekend bij alle kunstenaars die
Bekende ware goden van geluid en tijd.
Met woord en tintje stonk ik niet.
Ik gaf haar veel gedichten om te zeggen.
Met haar eigen donkere haar en haar eigen naam daar
Zoals de wolken boven de velden van mei.
Op een rustige straat waar oude geesten elkaar ontmoeten,
Ik zie haar nu weglopen.,
Zo haastig. Mijn reden moet toestaan,
Want Ik heb het Hof gemaakt, niet zoals ik zou moeten.
Een wezen van klei.
Als de engel de klei Woost, zal hij verliezen.
Zijn vleugels aan het begin van de dag.