Luka Bloom — Cool Breeze songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cool Breeze" van Luka Bloom.
Songteksten
I walked through the hailstones and the merciless wind
To where the island disappears and the sea begins
It was new year’s eve at the mountainside
On the winding road that slopes down to where Frankie lies
I stood still and stared down at the clay
Waiting for sorrow I started to pray
Ah but Errigal was wrapped up in brilliant white snow
Smoke rose from the turf fires of Bunbeg bungalows
I stood before the mountain waiting for sorrow
But the waves kept time and I let go Go… go…
Go… go… to where the cool breeze sighs
Go… go… to where your flute tones rise
Go… go… to where Errigal’s in your eyes
We hear your grace notes they fill our nights
We miss you too much but it’s all right
It’s all right, it’s all right
We know you’re all right now, Frankie
I waited for darkness to torture my mind
But the Atlantic waves banged out a rhythm behind
I saw his fresh face with that killer smile
The flute up to his lips and in his own style
Eyes closed he took me to his wonderland
And the waves kept time on the Donegal strand
I stood before the mountain waiting for sorrow
But the waves kept time and I let go We know you’re all right now, Frankie
I walked through the hailstones and the merciless wind
To where the island disappears and the sea begins…
Songtekstvertaling
Ik liep door de hagelstenen en de genadeloze wind
Waar het eiland verdwijnt en de zee begint
Het was oudejaarsavond aan de berghelling.
Op de bochtige weg die afdaalt naar waar Frankie ligt
Ik stond stil en staarde naar de klei.
Wachtend op verdriet begon ik te bidden
Ah maar Errigal was verpakt in briljante witte sneeuw
De rook steeg op van de turfbranden van Bunbeg bungalows
Ik stond voor de berg te wachten op verdriet.
Maar de golven hielden de tijd en ik liet los ... …
Ga... Ga... naar waar de koele bries zucht
Ga... Ga... naar waar je fluittones oprijzen
Ga... Ga ... naar waar Errigal in je ogen is.
We horen uwe genade aantekeningen ze vullen onze nachten
We missen je te veel, maar het is goed.
Het is al goed.
We weten dat je nu in orde bent, Frankie.
Ik wachtte tot de duisternis mijn geest kwelde.
Maar de Atlantische golven sloegen een ritme achter.
Ik zag zijn nieuwe gezicht met die dodelijke glimlach.
De fluit tot aan zijn lippen en in zijn eigen stijl
Ogen dicht nam hij me mee naar zijn wonderland
En de golven behielden tijd op de Donegal strand
Ik stond voor de berg te wachten op verdriet.
Maar de golven hielden de tijd en ik liet los we weten dat je nu in orde bent, Frankie
Ik liep door de hagelstenen en de genadeloze wind
Waar het eiland verdwijnt en de zee begint…