Luiz Bonfa — Monólogo de Orfeu songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Monólogo de Orfeu" van Luiz Bonfa.
Songteksten
Mulher mais adorada!
Agora que não estás, deixa que rompa
O meu peito em soluços! Te enrustiste
Em minha vida; e cada hora que passa
É mais por que te amar, a hora derrama
O seu óleo de amor, em mim, amada…
E sabes de uma coisa? Cada vez
Que o sofrimento vem, essa saudade
De estar perto, se longe, ou estar mais perto
Se perto, — que é que eu sei! Essa agonia
De viver fraco, o peito extravasado
O mel correndo; essa incapacidade
De me sentir mais eu, Orfeu; tudo isso
Que é bem capaz de confundir o espírito
De um homem — nada disso tem importância
Quando tu chegas com essa charla antiga
Esse contentamento, essa harmonia
Esse corpo! E me dizes essas coisas
Que me dão essa força, essa coragem
Esse orgulho de rei. Ah, minha Eurídice
Meu verso, meu silêncio, minha música!
Nunca fujas de mim! Sem ti sou nada
Sou coisa sem razão, jogada, sou
Pedra rolada. Orfeu menos Eurídice…
Coisa incompreensível! A existência
Sem ti é como olhar para um relógio
Só com o ponteiro dos minutos. Tu
És a hora, és o que dá sentido
E direção ao tempo, minha amiga
Mais querida! Qual mãe, qual pai, qual nada!
A beleza da vida és tu, amada
Milhões amada! Ah! Criatura! Quem
Poderia pensar que Orfeu: Orfeu
Cujo violão é a vida da cidade
E cuja fala, como o vento à flor
Despetala as mulheres — que ele, Orfeu
Ficasse assim rendido aos teus encantos!
Mulata, pele escura, dente branco
Vai teu caminho que eu vou te seguindo
No pensamento e aqui me deixo rente
Quando voltares, pela lua cheia
Para os braços sem fim do teu amigo!
Vai tua vida, pássaro contente
Vai tua vida que estarei contigo!
Songtekstvertaling
Meest geliefde vrouw!
Nu je weg bent, laat me het uitmaken.
Mijn borst in de hik! Je raakte een beetje in de war.
In mijn leven, en elk uur dat voorbij gaat
Het is meer waarom ik van je hou, het uur stort in
Jouw liefde olie in mij, geliefde…
En weet je wat? Elke keer
Dat lijden komt, dat verlangen
Om dichtbij te zijn, of ver, of om dichterbij te zijn
Als het dichtbij is, wat Weet ik dan? Deze kwelling
Van zwak leven, de borst extravaseerd
The running honey;
Om meer mij te voelen, Orpheus, dit alles.
Dat is heel goed in staat om de geest te verwarren
Van een man-niets van dit alles doet er toe
Als je binnenkomt met dat oude geklets
Deze Tevredenheid, deze harmonie
Dat lichaam! En jij vertelt me deze dingen.
Dat geeft me die kracht, die moed
Die trots van een koning. Ah, mijn Eurydice
Mijn couplet, mijn stilte, mijn muziek!
Loop nooit van me weg! Zonder jou ben ik niets.
Ik ben een ding zonder reden, gespeeld, Ik ben
Rolde steen. Orpheus minus Eurydice…
Onbegrijpelijk. Bestaan
Zonder jou is het alsof je naar een horloge kijkt.
Alleen met de minuut. Gij
Jij bent de tijd, Jij bent degene die logisch is.
En richting naar tijd, mijn vriend
Meer Schat! Wat een moeder, wat een vader, wat een niets!
De schoonheid van het leven ben jij, geliefde
Miljoenen geliefde! Ah! Het wezen! Die
Je zou kunnen denken dat Orpheus: Orpheus
Wiens gitaar het leven van de stad is
En wiens toespraak, als de wind naar de bloem
Despetala vrouwen-dat hij, Orpheus
Ik zou me zo overgeven aan je charmes!
Mulat, donkere huid, witte tand
Ga je gang. Ik volg je.
In gedachte en hier laat ik mezelf huren
Als je terugkomt, bij de volle maan.
Op de eindeloze armen van je vriend!
Ga je leven, gelukkige vogel
Ga maar, ik ben bij je.