Luis Alberto Spinetta — Pies De Atril songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Pies De Atril" van Luis Alberto Spinetta.
Songteksten
Hirohito:
-«La calle es la noche
Las caras el día
Puertos en la inmensidad
Siempre se quiere volver a salir
Luego sentir el calor de algunos leves pasos:
Pasos que acaso den al borde de un enorme salón
Donde dormir…
De manos las hembras
De manos los hombres
Hilos de todos los monos
Mucho tendrá que cambiar para verte
E e e e en la ausencia
Río de todo lugar que sé
Sé que es temprano y llega la risa
A través de un contraluz alto
Aun quedan mil muros Berlín
Descansa aquí entre mis brazos
Que la noche es tan azul y abismal
Vive por mí
Que yo partiré alguna vez desde mis pies de atril
Partiré alguna vez desde mis pies de atril
Partiré alguna vez desde mis pies de atril
El eco de un piano
O el eco de nada
Llenan un patio común
Todo se puede mover del olvido
Y alguien tendrá una razón
Para haber vivido siempre así
Con sed de salvarse por un hueco
En el que habrá que mirar
Por eso vive por mí
Que yo partiré alguna vez desde mis pies de atril
Partiré alguna vez desde mis pies de atril
Partiré alguna vez desde mis pies de atril…
Aún quedan mil muros en Berlín…
Desnudate por ahora
Hasta que salga el mar…"
Songtekstvertaling
Hirohito:
"De straat is nacht
Gezichten bij de dag
Havens in de uitgestrektheid
Je wilt altijd terug naar buiten.
Voel dan de warmte van een paar kleine stappen:
Stappen die je zou kunnen nemen naar de rand van een enorme woonkamer
Waar te slapen…
Handen van de vrouwtjes
Mensenhand
Garens van alle apen
Er zal veel moeten veranderen om je te zien.
E E E bij afwezigheid
Rivier van elke plek die ik ken
Ik weet dat het vroeg is en er wordt gelachen.
Door een hoog achterlicht
Er zijn nog duizend Berlijnse muren over.
Rust hier in mijn armen
Dat de nacht zo blauw en afgrijselijk is
Leef voor mij
Dat ik ooit van mijn voeten zal afwijken.
Zal ik ooit van mijn voeten afwijken
Zal ik ooit van mijn voeten afwijken
De echo van een piano
Of de echo van niets.
Ze vullen een gemeenschappelijke binnenplaats
Alles kan uit de vergetelheid verdwijnen.
En iemand zal een reden hebben
Om altijd zo te hebben geleefd.
Dorstig om zichzelf te redden door een gat
Waarin we moeten kijken
Daarom leeft hij voor mij.
Dat ik ooit van mijn voeten zal afwijken.
Zal ik ooit van mijn voeten afwijken
Zal ik ooit van mijn voeten afwijken…
Er zijn nog duizend muren over in Berlijn.…
Kleed je voorlopig uit.
Tot de Zee tevoorschijn komt…"