Luis Alberto Spinetta — Organismo en el Aire songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Organismo en el Aire" van Luis Alberto Spinetta.
Songteksten
Sentado en la terraza mirando el mar
Comprendo como es la soledad
No se si voy y vengo si acaso estoy
Ni se si me podría fugar
Ansié un abismo
Y todo todo, todo se acercó
Tu corazón cerró la idea
Recuerdo de vivir en la Atlantida
Como un pez que no podía gritar
Recuerdo la bruma de la ciudad
Como un monstruo sobre el amanecer
Ningún lugar de hecho es bueno
Cuando nadie está
Es solo grietas para huir…
Tu corazón, lo sé, me voló lo que miraba
Tu corazón, lo sé, me voló lo que miraba
Y como el viento, chau, se llevó lo que llevaba
Y como el viento, chau, se llevó todo…
Un organismo en el aire
Parado en el tumulto de una estación
Ya no hay algo que no pueda pensar
Es tanto lo que viene lo que se va
Se va como se pasa ese tren
Tu corazón, lo sé, me voló lo que miraba
Tu corazón, lo sé, me voló lo que miraba
Y como el viento, chau, se llevó lo que llevaba
Y como el viento, chau, se llevó todo…
Un organismo en el aire
Sentado en la terraza mirando el mar
Comprendo como es la soledad
No se si voy y vengo si acaso estoy
Ni se si me podría fugar
Ansié un abismo
Y todo todo, todo se acercó
Con tu calor ya no hay precipicios
Tu corazón, lo sé, me voló lo que miraba
Tu corazón, lo sé, me voló lo que miraba
Y como el viento, chau, se llevó lo que llevaba
Y como el viento, chau, se llevó todo…
Un organismo en el aire
Se llevó lo que miraba
Se llevó lo que miraba
Tu corazón, lo sé, me voló lo que miraba
Se llevó lo que miraba
Se llevó lo que miraba
Tu corazon mi amor, me voló lo que miraba
Se llevó lo que miraba
Se llevó lo que miraba
Songtekstvertaling
Zitten op het terras kijken naar de zee
Ik begrijp hoe eenzaamheid is.
Ik weet niet of ik kom en ga.
Ik weet niet of ik kan ontsnappen.
Ik verlangde naar een afgrond
En alles kwam in de buurt.
Je hart sloot het idee.
Ik herinner me dat ik in Atlantis woonde.
Als een vis die niet kon schreeuwen
Ik herinner me de mist van de stad
Als een monster bij de dageraad
Geen plek in feite is goed
Als niemand dat is
Het zijn gewoon scheuren om weg te lopen.…
Je hart, Ik weet het, blies waar ik naar keek.
Je hart, Ik weet het, blies waar ik naar keek.
En als de wind, dag, nam ze wat ze droeg.
En zoals de wind, dag, nam alles mee…
Een organisme in de lucht
Staan in de tumult van een station
Er is niets waar ik niet meer aan kan denken.
Het is zoveel wat komt wat gaat
Hij gaat zoals hij die trein passeert.
Je hart, Ik weet het, blies waar ik naar keek.
Je hart, Ik weet het, blies waar ik naar keek.
En als de wind, dag, nam ze wat ze droeg.
En zoals de wind, dag, nam alles mee…
Een organisme in de lucht
Zitten op het terras kijken naar de zee
Ik begrijp hoe eenzaamheid is.
Ik weet niet of ik kom en ga.
Ik weet niet of ik kan ontsnappen.
Ik verlangde naar een afgrond
En alles kwam in de buurt.
Met jouw hitte zijn er geen neerslag meer.
Je hart, Ik weet het, blies waar ik naar keek.
Je hart, Ik weet het, blies waar ik naar keek.
En als de wind, dag, nam ze wat ze droeg.
En zoals de wind, dag, nam alles mee…
Een organisme in de lucht
Hij nam waar hij naar keek.
Hij nam waar hij naar keek.
Je hart, Ik weet het, blies waar ik naar keek.
Hij nam waar hij naar keek.
Hij nam waar hij naar keek.
Je hart mijn liefste, ik blies waar ik naar keek
Hij nam waar hij naar keek.
Hij nam waar hij naar keek.