Lucy Spraggan — The Postman songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Postman" van Lucy Spraggan.
Songteksten
They married in June one afternoon in a church down by their home
She wore the ring his mother gave him the day that he left home
They danced before their families and they held each other close
And on that lovely night in June, oh he loved her so The war took him to Paris one year since they had wed
He packed envelopes and cigarettes ink and his fountain pen
He said I will send you letters each week that I am gone
And I promise you’ll feel better, when the postman comes
The months had past on slowly and his boots had lost their tread
But still he wrote his letters this week this one had said
You are always with me even when I feel alone
And this rifle bears a burden and its heavy on my soul
But you wont have to miss me as once this war is won
We will be together, when the postman comes
She opens the door to a man with a telegram
A sad look on his face
She wipes away a single tear and she hears him say
Something about the military apologies in the ministry
And she fell, to the floor
She questioned him said you’ve got this wrong
My husbands fast my husbands strong
And I promise you’ll know better, when the postman comes
If you’ve received this letter it means the worst has done
And I’m sorry and I love you and this isn’t what I want
But you will find another and I will understand
I just hope he loves you more than any other can
I sent you all these letters and for reasons there’s just one
It is me you will remember. when the postman comes
Songtekstvertaling
Ze trouwden in juni in een kerk bij hun huis.
Ze droeg de ring die zijn moeder hem gaf op de dag dat hij het huis verliet.
Ze dansten voor hun familie en hielden elkaar dicht bij elkaar.
En op die mooie avond in juni, Oh hij hield van haar dus de oorlog nam hem mee naar Parijs een jaar sinds ze getrouwd waren
Hij pakte enveloppen en sigaretten inkt en zijn vulpen.
Hij zei dat ik je elke week brieven zal sturen dat ik weg ben.
En ik beloof je dat je je beter zult voelen, als de postbode komt.
De maanden hadden lang geduurd en zijn laarzen hadden hun loopvlak verloren.
Maar toch schreef hij deze week zijn brieven.
Je bent altijd bij me, zelfs als ik me alleen voel.
En dit geweer draagt een last en het is zwaar voor mijn ziel
Maar je hoeft me niet te missen als deze oorlog gewonnen is.
We zullen samen zijn als de postbode komt.
Ze opent de deur voor een man met een telegram.
Een droevige blik op zijn gezicht
Ze veegt een traan weg en ze hoort hem zeggen:
Iets over de militaire excuses in het ministerie.
En ze viel, op de grond
Ze ondervroeg hem en zei dat je het mis had.
Mijn mannen vasten mijn mannen sterk
En ik beloof je dat je beter zult weten, als de postbode komt.
Als je deze brief hebt ontvangen, betekent dat dat het ergste gedaan heeft.
En het spijt me en ik hou van je en dit is niet wat Ik wil
Maar je zult een ander vinden en Ik zal het begrijpen.
Ik hoop dat hij meer van je houdt dan wie dan ook.
Ik heb je al deze brieven gestuurd en om redenen is er maar één
U zult zich mij herinneren. als de postbode komt