Lucio Dalla — Due Dita Sotto Il Cielo songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Due Dita Sotto Il Cielo" van Lucio Dalla.

Songteksten

Estate
Mi ricordo i primi viaggi fatti in treno
Il vento in faccia, le ore al finestrino
Le sdraio colorate e l’odore che fa il mare lungo il litorale
I muri sporchi, i nomi e le stazioni
L’acqua fresca e le corse alle fontane
La puzza della notte nei vagoni con l’odore del mangiare
Ma soprattutto il mare
La gente sulle spiagge
Il profumo sensuale della pelle sotto il sole
Le lentiggini sul muso, le palline sulla fronte di sudore
A 15 anni mi sembrava di volare
E che potevo scegliere se vivere o morire
Chétanto era uguale
L’importante era capire
Dove io e la mia testa col mio corpo potevamo andare
Dicevo a tutti «io vivrò
Due dita sotto il cielo»
A 15 anni questo era il mio pensiero
Invece cercavo solo due occhi neri da guardare
Un’altra mano con le sue dita che mi venissero a cercare
Con la sua testa sulla mia spalla stare in silenzio e non parlare
ed ascoltare il mare
E in quel silenzio sentire battere il mio cuore, solo il mio cuore
E nel bagnasciuga sentirlo naufragare
Estate, vienimi ancora a cercare
Levami d’addosso quel colore, quel grigio umido sapore
Che il tempo ci vorrebbe dare
Estate, portami fresco, vita e amore
Chéio lo voglio respirare
Vale la pena anche morire se ancora io lo sentirò
Due dita sotto il cielo
A bocca aperta il tuo respiro
Ad occhi chiusi il tuo mistero

Songtekstvertaling

Zomer
Ik herinner me de eerste reizen met de trein
De wind in het gezicht, de uren bij het raam
De kleurrijke dekstoelen en de geur van de zee langs de kust
Vuile muren, namen en stations
Zoet water en loopt naar de fonteinen
De geur van de nacht in de wagens met de geur van eten
Maar vooral de zee
Mensen op de stranden
De sensuele geur van de huid onder de zon
Sproeten op de loop, ballen op het voorhoofd van zweet.
Toen ik 15 was, voelde het alsof ik vloog.
En dat ik kon kiezen of ik wilde leven of sterven.
Dat was hetzelfde.
Het belangrijkste was om te begrijpen
Waar ik en mijn hoofd en mijn lichaam konden gaan
Ik zei tegen iedereen:
Twee vingers onder de lucht»
Toen ik 15 was, dacht ik hieraan.
In plaats daarvan zocht ik alleen maar naar twee zwarte ogen om naar te kijken.
Nog een hand met zijn vingers die me kwam zoeken.
Met zijn hoofd op mijn schouder blijf stil en praat niet
en luister naar de zee
En in die stilte om mijn hart te horen kloppen, alleen mijn hart
En in de stomerij voel hem schipbreuk lijden
Summer, kom en vind me weer
Ga van die kleur af, die vochtige grijze smaak.
Die tijd zou ons geven
Summer, Breng me vers, leven en liefde
Wat Ik wil ademen
Het is ook de moeite waard om te sterven als ik het nog steeds voel.
Twee vingers onder de lucht
Doe je mond open.
Met je ogen dicht je mysterie