Lucio Battisti — La luce dell'est songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La luce dell'est" van Lucio Battisti.
Songteksten
Author: BATTISTI_LUCIO
LA LUCE DELL’EST BATTISTI
La nebbia che respiro ormai si dirada perche’davanti a me Un sole quasi caldo sale ad est
La luce si diffonde ed io questo odore di funghi faccio mio
Seguendo il mio pensiero verso est
Piccoli stivali e sopra lei una corsa in mezzo al fango e ancora lei
Poi le sue labbra rosa e infine noi
Scusa se non parlo ancora slavo
Mentre lei che non capiva disse bravo
E rotolammo tra sospiri e dai
Poi seduti accanto in un’osteria bevendo un brodo caldo, che follia
Io la sentivo ancora profondamente mia
Ma un ramo calpestato ed ecco che ritorno col pensiero
E ascolto te, il passo tuo, il tuo respiro dietro me A te che sei il mio presente a te la mia mente
E come uccelli leggeri fuggon tutti i miei pensieri per lasciar solo
Posto al tuo viso che come un sole rosso acceso arde per me MTM
Le foglie ancor bagnate lascian fredda la mia mano e piu’in la Un canto di fagiano sale ad est
Dimmi perche’ridi amore mio proprio cosi’buffo sono io La sua risposta dolce non seppi mai
L’auto che partiva e dietro lei ferma sulla strada lontano ormai
Lei che ripeteva inutilmente noi
Ma un colpo di fucile ed ecco che ritorno col pensiero
E ascolto te, il passo tuo, il tuo respiro dietro me A te che sei il mio presente a te la mia mente
E come uccelli leggeri fuggon tutti i miei pensieri per lasciar solo
Posto al tuo viso che come un sole rosso acceso arde per me
Songtekstvertaling
Auteur: BATTISTI_LUCIO
HET LICHT VAN DE OOST BAPTISTEN
De mist die ik inadem verdwijnt nu, want ' voor me komt er een bijna hete zon op naar het Oosten
Het licht verspreidt zich en ik laat deze paddenstoel mijn
Mijn gedachten volgen naar het Oosten
Kleine laarzen en over haar een run in de modder en opnieuw ze
Dan haar roze lippen en eindelijk ons
Sorry als ik nog geen Slavisch spreek.
Hoewel ze het niet begreep zei bravo
En we rolden in Zuchten en
Dan zittend naast een taverne een hete bouillon te drinken, wat een waanzin.
Ik voelde nog steeds de mijne.
Maar een vertrapt takje en hier kom ik terug met de gedachte
En ik luister naar u, uw stap, uw adem achter mij aan u die mijn geschenk zijn aan u mijn geest
En als lichte vogels vluchten al mijn gedachten om met rust te laten
Plaats op je gezicht dat als een heldere rode zon brandt voor mij MTM
De blaadjes nog nat laten koud mijn hand en meer in daar een lied van fazant rijst naar het Oosten
Vertel me waarom lach mijn eigen liefde zo grappig Ik ben zijn lieve antwoord ik wist het niet
De auto die wegging en achter haar stopt op de weg ver weg nu
Ze herhaalde ons altijd onnodig.
Maar een schot en hier kom ik terug met mijn gedachten
En ik luister naar u, uw stap, uw adem achter mij aan u die mijn geschenk zijn aan u mijn geest
En als lichte vogels vluchten al mijn gedachten om met rust te laten
Plaats op je gezicht dat als een heldere rode zon brandt voor mij