Lucienne Delyle — L'orgue chantait toujours songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'orgue chantait toujours" van Lucienne Delyle.
Songteksten
Le bonheur naît bien souvent au hasard d’une rencontre
Dans un salon, dans un thé, dans un bar
Ou dans un car
Plus le décor est enchanteur
Et plus l’amour a de chaleur
Pour que le nôtre se démontre
On n’a pas eu besoin de fleurs
A la fin du jour, dans un vieux faubourg
Un orgue chantait l’amour
Un vieux d’autrefois tournait sans émoi
Son air de chevaux de bois
En écoutant sa rengaine
Tu t’es approché de moi
Le long du trottoir, sous le vent du soir
Berçant un fragile espoir
Nos deux cœurs plus lourds ont rêvé d’amour
Et l’orgue chantait toujours
Quand l’amour meurt
C’est aussi pour certains
Toute une histoire
Un vieux notaire inscrit sur parchemin
L’affreux destin
Quand nos deux cœurs ont décidé de reprendre leur liberté
On n’a pas noirci de grimoire
Tout simplement, on s’est quittés
En écoutant sa rengaine
Tu t’es éloigné de moi
Le long du trottoir, sous le vent du soir
J’ai vu s’envoler l’espoir
J’ai dit le cœur lourd
«Adieu, mon amour»
Et l’orgue chantait toujours
Songtekstvertaling
Geluk wordt vaak willekeurig geboren uit een ontmoeting
In een woonkamer, in een thee, in een bar
Of in een bus
Hoe meer het decor betoverend is
En meer liefde heeft warmte
Voor ons om zichzelf te bewijzen.
We hadden geen bloemen nodig.
Aan het eind van de dag, in een oude voorstad
Een orgel zong liefde
Een oude man draaide zonder emotie.
Geluid van houten paarden
Luisteren naar zijn lied
Je benaderde me.
Langs de stoep, onder de avondwind
Rocking a fragile hope
Onze twee zwaardere harten droomden van liefde
En het orgel zong altijd
Als de liefde sterft
Dit is ook voor sommige
Een heel verhaal
Een oude, op perkament geschreven notaris.
Het vreselijke lot
Toen onze twee harten besloten om hun vrijheid terug te nemen
We hebben nog geen grimoire zwart gemaakt.
We zijn net uit elkaar.
Luisteren naar zijn lied
Je liep van me weg.
Langs de stoep, onder de avondwind
Ik zag hope vliegen.
Ik zei zwaar hart.
"Vaarwel, Mijn Liefste»
En het orgel zong altijd