Luce Dufault — Quand on s'en va pour oublier songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Quand on s'en va pour oublier" van Luce Dufault.
Songteksten
Je ne t'écrirai pas que l’hôtel est sale
Que le canal est gris sous la pluie
Qu’en dedans de moi ça fait encore mal
Je ne dirai pas que tu me manques jusqu’ici
On me demande chaque jour d’ou je viens
Si c’est vrai qu’il fait froid la-bas
Mais je sais d’autres pays que le mien
Ils sont en guerre au fond de moi
Je roule encore ma peine sur les routes
J’ajoute mes larmes aux grandes marées
On traine sa tristesse et ses doutes
Quand on s’en va pour oublier
Oublier…
Je devine combien il y a de solitudes
Dans les foules autour des musés
J’ai perdu toutes mes habitudes
Mais je me perds a les récréer
J’observe les couples, je ne sais pas pourquoi
Leurs corps défilent au ralenti
Pendant qu’ils se serrent dans leurs bras
Je sens ma gorge qui rétrécit
La lune est pleine, ça dure longtemps
Et puis les murs sont de carton
Il y a mes volets qui claquent au vent
Je me plonge la tête sous l'édredon
Je t’enverrai juste une carte postale
Tu sauras que je suis allé bien loin
Pour apprendre que c'était fatal
Tout ce qu’on cherche a fuir nous revient
Songtekstvertaling
Ik zal je niet schrijven dat het hotel vies is.
Dat het kanaal grijs is in de regen
Dat het nog steeds pijn doet.
Ik zal niet zeggen dat ik je tot nu toe mis.
Ik word elke dag gevraagd waar ik vandaan kom.
Als het waar is, is het koud daar beneden.
Maar ik ken andere landen dan de mijne.
Ze zijn in oorlog diep in mij.
Ik rol nog steeds mijn pijn op de weg
Ik voeg mijn tranen toe aan de grote getijden.
We sleuren zijn verdriet en twijfels
Als we vertrekken om te vergeten
Vergeten…
Ik gok hoeveel solitudes er zijn.
In de drukte rond musea
Ik heb al mijn gewoontes verloren.
Maar ik verdwaal als ik ze naspeel.
Ik kijk naar koppels, ik weet niet waarom.
Hun lichamen scrollen in slow motion
Als ze elkaar omhelzen
Ik voel mijn keel vernauwen.
De maan is vol, het duurt lang
En dan zijn de muren gemaakt van karton
Daar zijn m ' n luiken in de wind
Ik doop mijn hoofd onder het dekbed.
Ik stuur je wel een kaartje.
Je weet dat ik van ver ben gekomen.
Om te leren dat het fataal was
Alles wat we willen vluchten keert terug naar ons.