Luca Carboni — Senza Strade songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Senza Strade" van Luca Carboni.
Songteksten
Mio padre mi portava al porto a vedere le navi partire le navi tornare
Le barche vecchie dei pescatori che cucivano le reti bruciati dal sole e dal
mare
A volte calmo e tranquillo come un campo in pianura a volte faceva paura
Era lì di fronte a noi immenso senza strade il mare
Era lì di fronte a noi immenso senza strade
Guardavo mio padre guardare mio padre sognare o forse solo ricordare
Lui rideva un pò con gli occhi scrutando il cielo e l’orizzonte mentre mi
stringeva forte
Mi diceva ascolta il vento senti com'è fresco il maestrale e com'è bello
viaggiare
Era lì di fronte a noi immenso senza strade il mare
Era lì di fronte a noi immenso senza strade
Un giorno tu potrai capire che viaggiando tutto il male potrà scivolare via
Come l’acqua sulla prua potrai voltarti indietro e vedere la sua scia
E che la cosa più importante non è dove potrai arrivare ma che ogni giorno non
sia normale
Era lì di fronte a noi immenso senza strade il mare
Era lì di fronte a noi immenso senza strade
Poi una notte di settembre soffiava forte il vento e lui se ne è andato via
Stavo in silenzio e non piangevo e mi voltavo indietro per cercare quella scia
Però mi sono sentito solo e perso in mezzo al buio non sapevo cosa fare
Perchè era lì di fronte a me immenso senza strade il mare
Era lì di fronte a me immenso senza strade
Songtekstvertaling
Mijn vader nam me mee naar de haven om de schepen te zien vertrekken.
De oude boten van vissers die netten naaiden verbrand door de zon en
zee
Soms rustig en rustig als een veld in de vlakte soms was het eng
Het was daar voor ons immens zonder wegen de zee
Het was daar voor ons immens zonder wegen.
Ik zag mijn vader naar mijn vader kijken, of misschien herinner ik het me gewoon.
Hij lachte een beetje met zijn ogen kijkend naar de hemel en de horizon terwijl ik
hij hield zich vast.
Hij zei dat ik naar de wind moest luisteren hoe koel de maestrale en hoe mooi
reis
Het was daar voor ons immens zonder wegen de zee
Het was daar voor ons immens zonder wegen.
Op een dag zul je begrijpen dat reizen al het kwaad weg zal glippen.
Net als het water op de boog kun je terugkijken en zijn wake zien
En dat het belangrijkste is niet waar je kunt krijgen, maar dat je niet elke dag
is normaal
Het was daar voor ons immens zonder wegen de zee
Het was daar voor ons immens zonder wegen.
Op een nacht in September blies de wind hard en vertrok hij.
Ik was stil en huilde niet en ik ging terug om dat pad te zoeken.
Maar ik voelde me eenzaam en verloren in het donker Ik wist niet wat ik moest doen
Want het was daar voor me immens zonder wegen de zee
Het was daar voor me immens zonder wegen.