Love Generation — A Million Years Ago songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Million Years Ago" van Love Generation.
Songteksten
I let my heart decide the way
When I was young
Deep down I must have always known
That this is would be inevitable
To earn my stripes I’d have to pay
And bare my soul
I know I’m not the only one
Who regrets the things they’ve done
Sometimes I just feel it’s only me Who can’t stand the reflection that they see
I wish I could live a little more
Look up to the sky, not just the floor
I feel like my life is flashing by And all I can do is watch and cry
I miss the air, I miss my friends
I miss my mother; I miss it when
Life was a party to be thrown
But that was a million years ago
When I walk around all of the streets
Where I grew up and found my feet
They can’t look me in the eye
It’s like they’re scared of me
I try to think of things to say
Like a joke or a memory
But they don’t recognize me now
In the light of day
I know I’m not the only one
Who regrets the things they’ve done
Sometimes I just feel it’s only me Who never became who they thought they’d be I wish I could live a little more
Look up to the sky, not just the floor
I feel like my life is flashing by And all I can do is watch and cry
I miss the air, I miss my friends
I miss my mother, I miss it when
Life was a party to be thrown
But that was a million years ago
A million years ago
Songtekstvertaling
Ik laat m ' n Hart beslissen.
Toen ik jong was
Diep van binnen moet ik altijd geweten hebben
Dat dit onvermijdelijk zou zijn
Om mijn strepen te verdienen moet Ik betalen.
En mijn ziel blootgeven
Ik weet dat ik niet de enige ben.
Die spijt heeft van wat ze gedaan hebben.
Soms heb ik het gevoel dat alleen ik de reflectie die ze zien niet kan verdragen.
Ik wou dat ik wat meer kon leven.
Kijk naar de hemel, niet alleen naar de vloer
Het voelt alsof mijn leven voorbij flitst en alles wat ik kan doen is kijken en huilen
Ik mis de lucht, Ik mis mijn vrienden
Ik mis mijn moeder, Ik mis het wanneer
Het leven was een feest om te geven
Maar dat was een miljoen jaar geleden
Als ik door de straten loop
Waar ik opgroeide en mijn voeten vond
Ze kunnen me niet in de ogen kijken.
Alsof ze bang voor me zijn.
Ik probeer aan dingen te denken om te zeggen.
Zoals een grap of een herinnering
Maar ze herkennen me nu niet meer.
In het licht van de dag
Ik weet dat ik niet de enige ben.
Die spijt heeft van wat ze gedaan hebben.
Soms heb ik het gevoel dat ik het ben die nooit werd wie ze dachten dat ze zouden zijn Ik wou dat ik een beetje meer kon leven
Kijk naar de hemel, niet alleen naar de vloer
Het voelt alsof mijn leven voorbij flitst en alles wat ik kan doen is kijken en huilen
Ik mis de lucht, Ik mis mijn vrienden
Ik mis mijn moeder, Ik mis het wanneer
Het leven was een feest om te geven
Maar dat was een miljoen jaar geleden
Een miljoen jaar geleden