Los Chalchaleros — Añoralgias songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Añoralgias" van Los Chalchaleros.
Songteksten
Esta zamba canto a mi tierra distante
Cálido pueblito de nuestro interior
Tierra ardiente que inspira mi amor
Gredosa reseca de sol calcinante
Recordando esa tierra quemante
Resuena mi grito que calor
Como te recuerdo mi lindo pueblito
Con tu aire húmedo y denso de día
Noches cálidas de fantasía
Pobladas de magia de encanto infinito
Y el cantar de tu fresco arrollito
Salvo en los diez meses de la sequía
Siempre fue muy calmo
Mi pueblo adorado salvo aquella vez
Que pasó el huracán
Viejos pagos que lejos están
Mi tierra querida, mi dulce poblado
Tengo miedo que hayas cambiado
Después de la última erupción del volcán
Tierra que hasta ayer
Mi niñez cobijabas
Siempre te recuerdo con el corazón
Aunque aquel arrollito dulzón
Hoy sea un hirviente torrente de lava
Que por suerte aveces se apaga
Cuando llega el tiempo
De la inundación
Los hambrientos lobos
Aullando estremecen
Cuando son mordidos
Por fieros mosquitos
No se puede dormir por los gritos
De miles de buitres que el cielo oscurecen
Siempre algún terremoto aparece
Y al atardecer llueven meteoritos
Y si a mi pueblito volver yo pudiera
A mi viejo pueblo al que no he regresado
Si pudiera volver al poblado
Que siempre me llama, que siempre me espera
Si a mi pueblo volver yo pudiera
No lo haría ni mamado
Songtekstvertaling
Deze zamba zing ik naar mijn verre land
Warm klein dorpje van ons interieur
Brandend land dat mijn liefde inspireert
Drogen in de zon
De herinnering aan die brandende aarde
Mijn schreeuw klinkt als hitte.
Zoals ik me mijn mooie kleine stad herinner
Met je vochtige, dichte daglucht
Warme nachten van fantasie
Bevolkt door magie van oneindige charme
And the singing of your cool little crush
Behalve in de tien maanden van droogte
Hij was altijd erg kalm.
Mijn aanbidders behalve die keer.
Wat is er met de orkaan gebeurd?
Oude betalingen die ver weg zijn
Mijn geliefde land, mijn lieve dorp
Ik ben bang dat je veranderd bent.
Na de laatste uitbarsting van de vulkaan
Aarde dat tot gisteren
Mijn jeugd heb je beschermd
Ik herinner me je altijd met mijn hart
Hoewel dat lieve kleine onderdeurtje
Vandaag is een kokende stroom van lava
Dat gelukkig soms afgaat
Wanneer de tijd komt
Van de vloed
De hongerige wolven
Huiveringwekkend
Als ze gebeten worden
Door woeste muggen
Je kunt niet slapen door het gegil.
Van duizenden gieren die de hemel donker maken
Er komt altijd een aardbeving.
En bij zonsondergang meteoren regen
En als mijn kleine stad terug kwam kon ik
Naar mijn oude stad waar ik niet terug ben.
Als ik terug kon naar het dorp
Die me altijd belt, die altijd op me wacht
Als mijn mensen terugkomen, zou ik het kunnen.
Ik zou het niet eens verpesten.