Los Angeles Negros — La Ciudad Sin Ti songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Ciudad Sin Ti" van Los Angeles Negros.
Songteksten
Caminar, qué cosa triste es caminar
Si no te siento junto a mí;
Todo es más frío si no estás
Parece muerta la ciudad
Como una larga soledad de acero y gris
Un café, la misma mesa de un café
Para buscar la intimidad
Un cigarrillo y un cognac
Este silencio de la piel
Y esa amargura de saber que ya no estás
Pero voy viajero inútil de tu amor
Por una senda sin final
Bajo un semáforo burlón
Y en cada esquina
Mi dolor se detiene a pensar
Y me invita a soñar, soñar, soñar
A dónde fugarás, dolor de calles
En tu portal murió sin luz mi fe de amor;
La noche crece, lunas de angustia
Y la ciudad comulga en mí su soledad
Pero voy viajero inútil de tu amor
Por una senda sin final
Bajo un semáforo burlón
Y en cada esquina
Mi dolor se detiene a pensar
Y me invita a soñar, soñar, soñar
A dónde fugarás, dolor de calles
En tu portal murió sin luz mi fe de amor;
La noche crece, lunas de angustia
Y la ciudad comulga en mí su soledad
Qué triste está la ciudad sin ti
Songtekstvertaling
Walking, what a sad thing to walk
Als ik je niet naast me voel;
Alles is kouder als je dat niet bent.
De stad lijkt dood.
Als een lange eenzaamheid van staal en grijs
Een koffie, dezelfde tafel als een koffie.
Om intimiteit te zoeken
Een sigaret en een cognac
Deze stilte van de huid
En die bitterheid om te weten dat je weg bent
Maar ik ga nutteloze reiziger van jouw liefde
Op een pad zonder einde
Onder een spotlicht
En in elke hoek
Mijn pijn stopt met denken
En nodigt me uit om te dromen, te dromen, te dromen
Waar zal je vluchten, pijn van de straten
In uw portaal stierf mijn geloof in Liefde Zonder licht.;
De nacht groeit, manen van angst
En de stad communeert in mij haar eenzaamheid
Maar ik ga nutteloze reiziger van jouw liefde
Op een pad zonder einde
Onder een spotlicht
En in elke hoek
Mijn pijn stopt met denken
En nodigt me uit om te dromen, te dromen, te dromen
Waar zal je vluchten, pijn van de straten
In uw portaal stierf mijn geloof in Liefde Zonder licht.;
De nacht groeit, manen van angst
En de stad communeert in mij haar eenzaamheid
Hoe triest de stad is zonder jou.