Loredana Bertè — L'esodo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'esodo" van Loredana Bertè.
Songteksten
Stelle di carta di questa sera
ferme alle porte di un’aria prigioniera
sono i murales dei nostri giorni
banchine vuote
nè attese, nè ritorni
insegne spente
niente più voli
l’ultima corsa
per ritrovarsi soli
e trascinati dalle maree
contrabbandati dal fumo
delle idee… e anime scosse
da questa danza
poca fortuna
col buio che avanza
in questo secolo di pazienza
pura esistenza
e noi siamo senza
noi partiti come in esodo
per terre che non si vedono
in un silenzio abissale
che fa male, che fa male
questa è la farsa
che chiami storia
questo è il presente
presente di peggiore memoria
di calcinacci, di pezzi di vetro
noi corpi nudi rimasti
con una mano avanti
e l’altra dietro
anime scosse
da questa danza
impallidite dal niente che avanza
in questo secolo di amarezza
il risvegliarsi è già una prodezza
noi partiti come in un esodo
per terre che non emrgono
e questa volgia che sale
quanto sale… quanto sale
noi ormai dispersi
in quest’esodo
senza nemmeno un telefono
senza fermarsi mai
senza sentirci mai
stelle di carta di questa sera
ferme alle porte
di un’aria prigioniera.
Songtekstvertaling
De krantensterren van vanavond.
stopt bij de poorten van een gevangenenlucht
het zijn de muurschilderingen van onze dagen.
lege dokken
geen verwachtingen, geen resultaten
aftekenen
geen vluchten meer.
de laatste race
om alleen te zijn
en bij de getijden gesleept worden.
gesmokkeld door rook
idee ... en opgeschrikte zielen.
van deze dans
weinig geluk.
met de duisternis die opkomt
in deze eeuw van geduld
zuiver bestaan
en we zijn zonder
we vertrokken net als in Exodus.
naar landen die niet gezien worden
in een diepe stilte
dat doet pijn.
dit is de farce.
hoe noem je geschiedenis?
dit is het heden
present of worst memory
van geslepen of gebrand glaswerk
We hebben naakte lichamen achtergelaten.
met één hand naar voren
en de andere achter
anime shakes
van deze dans
bleek uit het niets dat voortkomt
in deze eeuw van bitterheid
ontwaken is al een prestatie.
we vertrokken als in een exodus.
voor landen die niet ontstaan
en deze wolgia die stijgt
hoe hoog ... hoe hoog
we zijn nu verspreid.
in deze exodus
zonder zelfs een telefoon
zonder ooit te stoppen
zonder ooit gevoel
de krantensterren van vanavond.
deur stopt
een gevangenenlucht.