Looper — Dave The Moon Man songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dave The Moon Man" van Looper.
Songteksten
Drunk, and lying outside on the lawn-
Dave the Moonman
He’d look up at the blurred stars, as the dew on the grass soaked through the
back of his jacket and the back of his trousers, and then he’d look towards the
moon. All that distance from the surface he was pinned down on to the surface
glowing in the darkness, with nothing but space all the way in between.
Nothing to hold onto. And yet, someone had managed to get there.
Someone had managed to do that. A truly impossible thing. So he’d get up out
of the grass, light-hearted again. It made everything else possible.
Anything you could think of, anything you were stuck with, it could be done.
Because that had been done. Someone had got up and gone to the moon.
And nothing else was more impossible than that
Dave the Moonman
But sober and playing around on the internet he started to find bits and pieces,
Dave the Moonman. Things about the Van-Allen Belt, and about Kodak film and
dual light sources. And he talked to people who knew about similar stuff,
and he read bits in magazines and books
The first time I met him was at a party. He was surrounded by a group of people
and he was giving short lectures about all the stuff he had learned,
going round the party one group at a time with all the energy of someone
newly-born to a religion. You had to wait your turn if you wanted him to tell
you about it, so I waited my turn
The first thing was the Van-Allen Belt, he said; an outer layer of the
atmosphere that all the shuttle flights stay inside, that protects the earth
from radiation. He raid somewhere that if the astronauts had really gone beyond
that, and gone all the way to the moon, the radiation would have killed them
soon afterwards. Then there were the photographs of the astronauts walking on
the moon. He said you could tell from the shadows that the light sources were
all wrong, which suggested studio lighting. And there was something about the
photograph of the footprint too. If a moon boot could leave such a deep
impression on the surface of the moon, then the thrust of the rocket when it
was landing should have forced two big mounds up on either side of the rocket.
But there are none in the pictures
There was a whole load of stuff. A whole load of stuff more than that.
And so he was coming to believe it was a hoax, and that no-one had ever been
to the moon
I thought he had a mission, Dave the Moonman, to prove to everyone that no-one
had ever landed on the moon. But that wasn’t it at all. He was telling everyone
all this stuff he’d learned cause he was hoping someone could prove to him it
was wrong, and it wasn’t just a hoax. Cause dreaming was so much harder
otherwise. And it was so much harder to find the belief to get things done-
lying out on the lawn at night, drunk, with the dew soaking through the back of
your jacket. And all that distance between here and there. And he really wanted
to believe that people had travelled to the moon in that crazy rocket,
that looked as if it was made out of tin-foil and cardboard. He really wanted
to believe that they’d managed to get it there, just by strapping enough fuel
on, even though today you probably wouldn’t trust it to get you down the shops
Dave the Moonman…
Songtekstvertaling
Dronken, en buiten op het gazon liggen-
Dave De Moonman
Hij keek op naar de wazige sterren, als de dauw op het gras doordrenkt door de
de achterkant van zijn jas en de achterkant van zijn broek, en dan keek hij naar de
maan. Al die afstand van het oppervlak waarop hij vastzat aan de oppervlakte
gloeiend in de duisternis, met niets anders dan ruimte helemaal ertussen.
Niets om aan vast te houden. En toch was het iemand gelukt om daar te komen.
Iemand was erin geslaagd om dat te doen. Een echt onmogelijk iets. Dan stond hij op.
van het gras, weer lichthartig. Het maakte al het andere mogelijk.
Alles wat je kon bedenken, alles waar je mee opgescheept zat, kon gedaan worden.
Want dat was gedaan. Iemand stond op en ging naar de maan.
En niets anders was onmogelijk dan dat.
Dave De Moonman
Maar nuchter en spelen op het internet begon hij stukjes en beetjes te vinden.,
Dave De Moonman. Dingen over de Van-Allen riem, en over Kodak film en
dubbele lichtbronnen. En hij sprak met mensen die hetzelfde wisten.,
en hij las stukjes in tijdschriften en boeken.
De eerste keer dat ik hem ontmoette was op een feestje. Hij werd omringd door een groep mensen.
en hij gaf korte lezingen over alles wat hij had geleerd.,
een groep tegelijk rondgaan met de energie van iemand
pas geboren in een religie. Je moest op je beurt wachten als je wilde dat hij het vertelde.
jij erover, dus ik wachtte op mijn beurt.
Het eerste was de Van-Allen gordel, zei hij; een buitenste laag van de
atmosfeer dat alle pendelvluchten binnen blijven, die de aarde beschermt.
door straling. Hij viel ergens binnen dat als de astronauten echt verder waren gegaan dan
dat, en helemaal naar de maan gegaan, de straling hen zou hebben gedood
kort daarna. Dan waren er de foto ' s van de astronauten die op
maan. Hij zei dat je vanuit de schaduw kon zien dat de lichtbronnen
helemaal verkeerd, wat studio verlichting voorstelde. En er was iets met de
foto van de voetafdruk ook. Als een maanlaars zo ' n diepe
indruk op het oppervlak van de maan, dan de stuwkracht van de raket als het
de landing had twee grote bergen aan weerszijden van de raket moeten dwingen.
Maar er staan geen foto ' s op.
Er was een hele hoop spul. Veel meer dan dat.
En dus begon hij te geloven dat het een grap was, en dat niemand ooit
naar de maan
Ik dacht dat hij een missie had, Dave De Moonman, om aan iedereen te bewijzen dat niemand
was ooit op de maan geland. Maar dat was het helemaal niet. Hij vertelde het aan iedereen.
al die dingen die hij had geleerd omdat hij hoopte dat iemand het hem kon bewijzen.
was verkeerd, en het was niet zomaar een grap. Want dromen was zoveel moeilijker.
anders. En het was zoveel moeilijker om het geloof te vinden om dingen gedaan te krijgen.-
's nachts op het gazon liggen, dronken, met de dauw door de achterkant van
je jas. En al die afstand tussen hier en daar. En hij wilde echt
te geloven dat mensen naar de maan waren gereisd in die gekke raket,
dat zag eruit alsof het gemaakt was van aluminiumfolie en karton. Hij wilde echt
om te geloven dat ze erin geslaagd waren om het daar te krijgen, gewoon door genoeg brandstof vast te maken.
ook al zou je er vandaag waarschijnlijk niet op vertrouwen om je in de winkels te krijgen.
Dave De Moonman…