Loom — Prizes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Prizes" van Loom.
Songteksten
Divide all of the spoils, take more than we deserve
Chasing flickering lights, almost there
Reaching, stretching our limbs, circling, then closing in Oh beautiful siren
These trophies shine on the horizon,
Begging to be gained.
It craves to be gained by selfish eyes
Graves lust broods in us, keeps us sick where we stand
Nothing comes, but it leaves us alone, us as lambs
Starry-eyed appetites, gaping mouths, hands
Now we’ve won the prize at last
But we’ll never pick out the shards of glass
We’ll spend the rest of our lives digging
And is this golden chair that we sit in More fitting than the rags we’ve shed
This token marks no end, it marks where we begin again
Glittering prizes tear us into twins, divide our desire
Feed us or dispel this craving we serve
At the rainbow’s end, we drink from the fountain
Now cloud ten, to search for eleven
At the rainbows end…
Now we’ve won the prize at last
But we’ll never pick out the shards of glass
We’ll spend the rest of our lives digging
And is this golden chair that we sit in More fitting than the rags we’ve shed
This token marks no end, it marks where we begin again
…It marks where we begin again
Songtekstvertaling
Verdeel alle buit, neem meer dan we verdienen.
Achtervolgend flikkerende lichten, bijna daar
Reiken, strekken onze ledematen, cirkelen, dan sluiten in Oh mooie sirene
Deze trofeeën schijnen aan de horizon,
Smeken om gewonnen te worden.
Het verlangt om gewonnen te worden door egoïstische ogen.
Graves lust broedt in ons, houdt ons ziek waar we staan
Niets komt, maar het laat ons met rust, ons als lammeren
Honger met starende ogen, gapende monden, handen
Nu hebben we eindelijk de prijs gewonnen.
Maar we zullen nooit de scherven van glas uitkiezen.
We zullen de rest van ons leven graven.
En is deze gouden stoel waar we beter in zitten dan de vodden die we vergoten hebben?
Dit teken markeert geen einde, het markeert waar we opnieuw beginnen
Glinsterende prijzen scheuren ons in Tweelingen, verdelen ons verlangen
Voed ons of verdrijf dit verlangen dat we dienen.
Aan het einde van de regenboog drinken we uit de fontein
Cloud tien, om elf uur te zoeken.
Aan het einde van de regenbogen…
Nu hebben we eindelijk de prijs gewonnen.
Maar we zullen nooit de scherven van glas uitkiezen.
We zullen de rest van ons leven graven.
En is deze gouden stoel waar we beter in zitten dan de vodden die we vergoten hebben?
Dit teken markeert geen einde, het markeert waar we opnieuw beginnen
... Markeert waar we opnieuw beginnen