Lofofora — Le desordre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le desordre" van Lofofora.
Songteksten
Tous les jours vers midi j’ouvre un œil et puis l’autre
Je préfère la nuit, le matin m’ennuie
Ce n’est pas de ma faute, je me fais traiter de flemmard, de lève-tard
Non ce n’est pas une tarre !
La course aux dollars se fait sans moi
Je ne suis pas un soldat soumit, un outil de l'état
J’en oublie l’ordre établi, la ligne de conduite
Aux flics, aux pourris, aux syndics, je dis «suce ma bite !»
Mes désirs sont des ordres, mes désirs sont le désordre !
J’habite en ce moment le 18ème arrondissement
De la capitale de France, cher pays de mon enfance
Avec une espèce de tribu, fondus, chevelus, tondus
Et tous un peu tordus, nous vivons dans une maison
Qui sent bon le chichon pas le béton
En toute saison, nous laissons notre imagination s’exprimer
Entre allumés jusque tôt dans la matinée
Lors de bœufs endiablés où fusent les idées !
Nos désirs sont le désordre, nos désirs sont des ordres !
De ce que l’on veut, jour et nuit, contre la mort et l’ennui
Des enfants qui jouent sous la pluie, du vent et du bruit…
Ce matin vers 8 heures, me parlez pas de malheur
Dans un fracas de pierres, déclaration de guerre à coups de bulldozer
D’un promoteur prospère en affaires louches, le maire est dans sa poche
C’est moche, il amoche tout ce qu’il touche
Au nom de l’ordre des choses, haa ! ces blaireaux me lancent
Le simple mot d’ordre, me donnent envie de mordre
Pour voir leurs corps morts pendre au bout d’une corde
Songtekstvertaling
Elke dag rond de middag open ik een oog en dan de andere
Ik verkies de nacht, de ochtend dat ik me verveel
Het is niet mijn schuld, Ik word flemmard genoemd, laat opgestaan
Nee, Het is geen pot !
De race voor dollars is voorbij zonder mij.
Ik ben geen onderdanige soldaat, een werktuig van de staat.
Ik vergeet de gevestigde orde, de gang van zaken.
Tegen de politie, tegen de rotten, tegen de beheerders, zeg ik, "zuig mijn lul !»
Mijn verlangens zijn orders, mijn verlangens zijn wanorde !
Ik woon momenteel in het 18e arrondissement.
Uit de hoofdstad van Frankrijk, lief land van mijn jeugd
Met een soort stam, gesmolten, Harig, gemaaid
En allemaal een beetje gestoord, we wonen in een huis
Dat ruikt goed, chichon niet beton.
In elk seizoen laten we onze verbeelding zich uiten.
Tussen litt en vroeg in de ochtend
Op Mad ossen waar ideeën samensmelten !
Onze verlangens zijn wanorde, onze verlangens zijn orders !
Van wat wij willen, dag en nacht, tegen dood en verveling.
Kinderen spelen in de regen, wind en lawaai…
Vanmorgen rond 8 uur, vertel me geen ongeluk.
In een rotscrash, oorlogsverklaring met bulldozer slagen
Van een succesvolle promotor tot louche zaken, zit de burgemeester in zijn zak.
Het is lelijk, hij verpest alles wat hij aanraakt.
In de naam van de Orde der dingen, haa ! deze Dassen gooien me
De eenvoudige slogan, laat me bijten
Om hun dode lichamen aan het eind van een touw te zien hangen.