Lobao — Esfinge De Estilhaços songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Esfinge De Estilhaços" van Lobao.
Songteksten
Oh! Ironia…
Era um poeta que um dia
Assobiou ao acaso…
E por surpresa, quem diria…
Era eu sua montanha desmoronada
Sua vitória derrocada
Sua honestidade tardia
Me desmorono, pela vontade, pela potência
E me transformo numa esfinge de estilhaços
Dando graças a algum deus muito distante
Ou o representante de todas as mortes no céu
Um céu, há muito tempo, morto de estrelas
Morto, morto, morto
E quem sabe?! Pela força da sua traição
Pelo sangue jorrando de uma só veia
De uma transbordada paixão!
A medida sendo a falta, seja lá qual for a falta:
Falha, amor, infâmia, elegância
Eu amo duelar com todas as partes da existência:
Vida, morte, vitória, fracasso, vazio…
Um derradeiro sopro de audácia
Dessa indecifrável coragem
Reerguendo com a astúcia de um gesto lento
Uma inevitável eternidade
Me desmorono, pela vontade, pela potência
E me transformo numa esfinge de estilhaços
Songtekstvertaling
Oh! Ironie…
Het was een dichter die op een dag
Willekeurig gefluit…
En bij verrassing, wie zou zeggen…
Ik was je afbrokkelende berg
Je overwinning is omgedraaid.
Uw late eerlijkheid
Ik val uit elkaar, door Wil, door macht
En ik verander in een sfinx van granaatscherven
Ik Dank een verre God.
Of de vertegenwoordiger van alle doden in de hemel
Een hemel, lang geleden, dood van sterren
Dood, dood, dood
En wie weet?! Door de kracht van zijn verraad
Bij het bloed van één ader.
Van een overvolle Passie!
De maatregel is het gebrek, ongeacht het gebrek:
Mislukking, liefde, schande, elegantie
Ik duel graag met elk deel van het bestaan.:
Leven, dood, overwinning, mislukking, leegte…
Een laatste adem van brutaliteit
Deze ondoorgrondelijke moed
Herrijzen met de sluwheid van een langzaam gebaar
Een onvermijdelijke eeuwigheid
Ik val uit elkaar, door Wil, door macht
En ik verander in een sfinx van granaatscherven