Любовь Успенская — Всё повторилось songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Всё повторилось" van Любовь Успенская.

Songteksten

Все повторилось для нас с тобой
Всё возвратилось — восторг и боль
И круг замкнулся на том же месте
В пустоте ночной
Молчат соборы, молчит вокзал
Нам этот город про всё сказал
И этот профиль, и горький кофе
Как десять лет назад
Припев:
А память держит и не хочет отпускать,
А мы, как прежде, строим замки из песка
До расставанья два часа
И так близки твои глаза,
Но не вернётся наше счастье никогда
В слепой надежде растворяются года,
А ночь застыла на часах
И не кончается
Смахни с ресницы свою любовь
Ей не пролиться другой судьбой
Пора прощаться
Осколки счастья мы возьмём с собой
Нас ждут заботы, нам надо жить,
Но отчего-то рука дрожит
Ты снова плачешь, ты слово прячешь
Скажи его, скажи
Припев:
А память держит и не хочет отпускать,
А мы, как прежде, строим замки из песка
До расставанья два часа
И так близки твои глаза,
Но не вернётся наше счастье никогда
В слепой надежде растворяются года,
А ночь застыла на часах
И не кончается
Припев:
А память держит и не хочет отпускать,
А мы, как прежде, строим замки из песка
До расставанья два часа
И так близки твои глаза,
Но не вернётся наше счастье никогда
В слепой надежде растворяются года,
А ночь застыла на часах
И не кончается

Songtekstvertaling

Het gebeurde allemaal weer voor jou en mij.
Alles kwam terug — vreugde en pijn
En de cirkel gesloten op dezelfde plaats
In de leegte van de nacht
Stille kathedralen, stil treinstation
Deze stad heeft ons alles verteld.
En dit profiel, en bittere koffie.
Tien jaar geleden.
Chorus:
En geheugen houdt en wil niet loslaten,
En we bouwen kastelen van zand.
Twee uur tot afscheid.
En zo dichtbij zijn je ogen,
Maar ons geluk zal nooit terugkeren
Jaren verdwijnen in blinde hoop,
En de nacht bevroor op de klok
En het eindigt niet
Poets je liefde uit je wimpers
Het zal niet vergoten worden door een ander lot.
Tijd om afscheid te nemen.
We nemen de fragmenten van geluk met ons mee.
We wachten op Zorg, We moeten leven.,
Maar om de een of andere reden trilt mijn hand.
Je huilt weer, je verbergt het woord.
Zeg het, zeg het.
Chorus:
En geheugen houdt en wil niet loslaten,
En we bouwen kastelen van zand.
Twee uur tot afscheid.
En zo dichtbij zijn je ogen,
Maar ons geluk zal nooit terugkeren
Jaren verdwijnen in blinde hoop,
En de nacht bevroor op de klok
En het eindigt niet
Chorus:
En geheugen houdt en wil niet loslaten,
En we bouwen kastelen van zand.
Twee uur tot afscheid.
En zo dichtbij zijn je ogen,
Maar ons geluk zal nooit terugkeren
Jaren verdwijnen in blinde hoop,
En de nacht bevroor op de klok
En het eindigt niet