Lisa Angell — N'oubliez Pas songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "N'oubliez Pas" van Lisa Angell.
Songteksten
Il ne me reste que des larmes,
Ces quelques notes venues d’autrefois,
Et le chant de nos prières,
Nos cœurs qui espèrent,
Et le vide sous mes pas.
Il ne me reste que les cendres
De mon village plongé dans le silence.
Je ne suis qu’une blessure,
Un cœur sans armure.
Comment survivre après ça?
Mais je suis là, je n’oublie pas
Dans mon village balayé par l’histoire.
Et je vis là, n’oubliez pas
Effacée des cartes et des mémoires.
Je me souviens du rire des enfants,
La voix des hommes quand
Ils partaient aux champs,
Les fêtes des moissons,
L’odeur dans les maisons
Les éclats d’amour et de joie.
Mais je suis là, n’oubliez pas.
Effacée des cartes et des mémoires.
Quand ils sont arrivés,
Cachés derrière leurs armes,
Ils étaient des milliers,
Ils riaient de nos larmes !
Ils ont voulu détruire,
Nos croyances et nos âmes
Avec des mots de haine
Que l’on ne connaissait pas.
Je suis ici ce soir
Au milieu de ces ruines
Pour vous parler d’espoir
Et vous chanter la vie.
Et je fais le serment
Quand séchera le sang
De reconstruire ma ville
Bien plus belle qu’avant
Mais n’oubliez pas !
(Merci à Corentin pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Alles wat ik nog heb zijn tranen.,
Deze paar noten uit het verleden,
En het zingen van onze gebeden,
Onze harten die hopen,
En de leegte onder mijn voetstappen.
Alles wat ik nog heb is de as.
Vanuit mijn dorp in stilte.
Ik ben gewoon een wond.,
Een hart zonder harnas.
Hoe overleef je daarna?
Maar ik ben hier, Ik vergeet niet
In mijn dorp vol geschiedenis.
En ik woon daar, weet je nog?
Gewist uit kaarten en herinneringen.
Ik herinner me de lach van de kinderen.,
De stem van de mensen wanneer
Ze gingen naar de velden.,
Oogstfestivals,
De geur in de huizen
De uitbarstingen van liefde en vreugde.
Maar ik ben hier, Weet je nog?
Gewist uit kaarten en herinneringen.
Toen ze aankwamen,
Verborgen achter hun wapens.,
Het waren er duizenden.,
Ze lachten om onze tranen.
Ze wilden vernietigen,
Onze overtuigingen en zielen
Met woorden van haat
Dat wisten we niet.
Ik ben hier vanavond.
Midden in deze ruïnes
Om je over hope te vertellen.
En jij zingt het leven.
En ik leg de eed af
Wanneer zal het bloed drogen
Om mijn stad te herbouwen
Veel mooier dan voorheen.
Maar niet vergeten !
(Dank aan Corentin voor deze woorden)