Like Moths To Flames — The Art Of Losing songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Art Of Losing" van Like Moths To Flames.
Songteksten
If it wasn’t for this bad luck that hangs up over my head,
I’d have no luck but maybe once I’d hope for the best.
What would it take to change my expiration date?
Sick of borrowing time I will never repay.
There’s an art to losing every single thing you love.
Where do you turn when all you’re left with is bad blood?
Is this what it’s like, to be put back on the shelf?
Left to collect the dust of someone else.
The light in the back of the tunnel quickly fades to black.
Seasons change as I’m left in the past.
There’s no home sweet home when you’re sinking underneath like a stone.
Sinking down, sinking down alone.
There’s no home sweet home.
Nothing left to believe in.
Everything I know is slipping away.
Right down the drain.
Is this all in vain?
Nothing left to fight for.
Every new chance brought another door, slammed in my face.
Yet I still came back for more.
Too stubborn to swallow my pride.
Afraid to admit that I’ve been set aside.
Taken out of the limelight.
What would it take to change my expiration date?
Sick of borrowing time that I will never repay.
There’s an art to losing every single thing you love.
Where do you turn when all you’re left with is bad blood?
Nothing left to believe in.
Nothing left to fight for
Songtekstvertaling
Als het niet door deze pech was dat boven mijn hoofd hangt,
Ik zou geen geluk hebben, maar misschien ooit hoop ik op het beste.
Wat is er nodig om mijn houdbaarheidsdatum te veranderen?
Ik ben het zat om tijd te lenen die ik nooit zal terugbetalen.
Het is een kunst om alles waar je van houdt te verliezen.
Waar ga je heen als je alleen nog maar kwaad bloed hebt?
Is dit hoe het is om weer op de plank te worden gezet?
Achtergelaten om het stof van iemand anders te verzamelen.
Het licht aan de achterkant van de tunnel vervaagt snel tot zwart.
Seizoenen veranderen zoals ik in het verleden ben achtergelaten.
Thuis is er geen thuis als je onder een steen zakt.
Zinken, alleen naar beneden zinken.
Oost west, thuis best.
Er is niets meer om in te geloven.
Alles wat ik weet glipt weg.
Door de afvoer.
Is dit allemaal tevergeefs?
Er is niets meer om voor te vechten.
Elke nieuwe kans bracht een andere deur, sloeg in mijn gezicht.
Toch kwam ik terug voor meer.
Te koppig om mijn trots in te slikken.
Bang om toe te geven dat ik opzij gezet ben.
Uit de schijnwerpers gehaald.
Wat is er nodig om mijn houdbaarheidsdatum te veranderen?
Ik ben het zat om tijd te lenen die ik nooit zal terugbetalen.
Het is een kunst om alles waar je van houdt te verliezen.
Waar ga je heen als je alleen nog maar kwaad bloed hebt?
Er is niets meer om in te geloven.
Er is niets meer om voor te vechten.