Лесоповал — Тося songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Тося" van Лесоповал.

Songteksten

Она на Кировской служила, на Почтампе,
Налево в зале, в девятнадцатом окне,
И ничего в ней, вроде, не было такого,
А вот, представьте, понаравилася мне.
На ней был дохлый свитерок, сама связала,
Холодный чай стоял на столике, с угла.
Она работала и глаз не подымала.
А на меня глаза, представьте, подняла.
Я стал в хвосте и написал на телеграмме
Бесстыжим почерком, я помню, девять слов,
Она взяла и обожглась, и прочитала:
«Я вас люблю, как вас зовут и всех делов!»
И тут она своими серыми взглянула,
Сказала: «Тося», — и мой почерк порвала,
Сама при этом, вы представьте, покраснела
И отвернулась до какого-то козла.
А в семь часов, когда в Почтампе пересменка,
Она закрыла телеграфное окно,
А я — то жду ее у главного подъезда
И покупаю все гвоздики у метро.
И мы пошли, о том о сем поговорили
И оказалися за столиком в пивной,
Тогда такое, вы представьте, было время,
Когда мы с пивом не боролись всей страной.
Мы с ней по загсам, а конечно, не ходили,
И сам не знаю, отчего я ошалел?
И ничего в ней вроде не было такого,
Других не надо, а вот эту пожалел.
Ну вот и кончилась история про Тосю,
И растянулся этот день на тыщу дней,
И я без Тоси все равно как на допросе,
А как она — вам лучше справиться у ней!

Songtekstvertaling

Ze diende op de Kirov, op het postkantoor. ,
Links in de hal, in het negentiende venster,
En er zat niets in.
Maar stel je voor dat ik ponravilasj ben.
Ze droeg een dode trui die ze zelf had gebreid.,
Ijsthee stond op een tafel in de hoek.
Ze werkte zonder haar ogen op te steken.
En op mijn ogen, stel je voor, verhoogd.
Ik stond achterin en schreef op het telegram.
Schaamteloos handschrift, Weet ik nog, negen woorden.,
Ze nam en verbrandde zichzelf, en las:
"Ik hou van je, hoe heet je en al die zaken!"
En toen keek ze op met haar grijze ogen,
Zei: "Tosya," en verscheurde mijn handschrift,
Ze zelf, kun je je voorstellen, bloosde
En draaide zich om naar een geit.
En om zeven uur, als de octaan ploeg verandert,
Ze sloot het Telegraafraam.,
En ik wacht op haar bij de hoofdingang.
En ik koop alle anjers uit de metro.
En we gingen en praatten over dit en dat
En eindigde aan een tafel in een pub.,
Dan was dit, denk je, de tijd,
Toen we niet met bier vochten.
We gingen met haar naar de griffie, maar natuurlijk gingen we niet.,
Ik weet niet waarom ik zo versuft ben.
En er was niets zoals dat aan haar,
Andere niet nodig, en hier is dit sorry.
Dat is het einde van het verhaal over Tosya.,
En deze dag duurde duizend dagen.,
En ik zonder Tosi zou nog steeds als op ondervraging,
En als zij — je kunt er beter mee omgaan!