Les Pitounes — Cantouque Du Soir songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cantouque Du Soir" van Les Pitounes.
Songteksten
La vaisselle étant lavée
La lune s’est levée
Sur la chanson sale des fonds de cour
Quand le vin est ciré le plancher est glissant
Corde à linges et grandes combines
Mauvaises herbes dans nos lits doubles
Les cargaisons coulent et tu surnages ô mon pays
Entre deux épaves et quatre pitounes
Dans le mazout teinté d’oubli
Lèvres gercées par l’hiver
Craquelures du grand âge aux mains des vieux
Qui de nous te verra plaine morbide
Enfin lavée comme une grève un soir de vent
Dans les grincements de huards
Au large de Champlain
Les bouées tournent et puis s'éteignent
Ainsi la gueule baveuse des chiens que nous sommes
Éperdus de mots cherchant à dire
Non pas des secrets ni des mystères
Mais bien pourquoi puant pays de mes amours
On t’aime encore et pour toujours
Mauvais cadeau plus qu’inutile
Grinenaude au fond de l’histoire oubliée
J’entends les cris des poubelles ô lundi soir
Fumier des temps humides
Vaches à peine vêlées
Collets de tous nos draffes
Notre passé de communiants
Mon doigt coupé tombe encore
Dans le néant de mes onze ans
Tandis qu'à vingt d’un pays je fus nanti
À la fois son fils et son père
À la fois la terre et la charrue
À la fois son trottoir et son passant
Et d’autant plus triste et débordé
Le pays que je travaille pour est un câlice
Un enfant de chienne de nous maudire icitte sans un ancêtre
Sans une bougrine
Sinon nous-mêmes hostie d’hummus
Ma jeunesse a crissé le camp comme un voleur
Emportant tout sinon des dettes et des cassures à réparer
Sémantique du blasphème et de l’injure
Rien d’autre n’avons-nous sinon perclus au fond des tripes
Entêté jappant sans cesse
Le cri bêlant d’un pays à naître
Songtekstvertaling
Afwassen
De maan is opgestaan
Over het vuile lied van de rechtbank fondsen
Als de wijn gewaxt is de vloer glad.
Linnen touw en grote combinaties
Onkruid in onze tweepersoonsbedden
De ladingen zinken en jij overwint in mijn land
Tussen twee wrakken en vier pitounes
In de met vergetelheid bevlekte olie
"Winter chapped lips"
Gekraak van ouderdom door oude handen
Wie van ons zal je zo ziekelijk zien
Eindelijk gewassen als een strike op een winderige avond
In de piepen van gekken
Bij Champlain
De boeien draaien en dan uit
Dus de kwijlende mond van de honden die we zijn
Verloren in woorden die proberen te zeggen
Geen geheimen of mysteries
Maar waarom stinkend land van mijn liefdes
We houden opnieuw en voor altijd van je.
Slecht cadeau meer dan nutteloos
Grinenaude in de achtergrond van de vergeten geschiedenis
Ik hoor het geschreeuw van de vuilnis. maandagavond.
Natte weermest
Nauwelijks gekalfde koeien
Kragen van al onze draffes
Ons verleden als communicators
Mijn snijvinger valt weer
In het niets van mijn elf jaar
Terwijl twintig van een land Ik was rijk
Zowel zijn zoon als zijn vader
Zowel de aarde als de ploeg
Zowel de stoep als de voorbijganger
En des te droeviger en overweldigd
Het land waar ik voor werk is een loyaal land.
Een kreng dat ons hier vervloekt zonder voorouder.
Zonder bougwijn
Zo niet zelf hummus host
Mijn jeugd schreeuwde het kamp uit als een dief.
Alles wegnemen behalve schulden en pauzes om te herstellen
Semantiek van godslastering en belediging
Niets anders hebben we dan doorboord de onderkant van de buik
Koppig gekapen, eindeloos
De brullende kreet van een ongeboren land