Les Ogres De Barback — Voyageur songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Voyageur" van Les Ogres De Barback.
Songteksten
J’ai marché longtemps pieds nus, je n’avais plus besoin de chaussures !
Je prenais le temps voulu, j’y allais lentement mais sûr.
Et si les voisins en colère de me voir partir comme un mendiant,
Eurent un jugement de tonnerre, sur toi, sur moi, pendant tout ce temps.
Maman je suis revenu, il faut que tu comprennes.
La vie que tu m’as voulue, cette vie n'était pas la mienne.
J’ai laissé mon frère, pardon, j’ai quitté mon père, mille excuses.
Le premier vit encore mais le seconde est mort de peine et l’on m’accuse.
Mais les cerveaux mal-pensants, les oreilles malentendantes,
Insultent toujours les passants, critiquent toujours les passantes.
Maman je suis revenu, il faut que tu comprennes
La vie que vous avez eue, cette vie n'était pas la mienne.
Je suis repassé une fois, maman t’en rappelles-tu?
Il était déjà mort, tu vois ! Le temps jamais ne se rattrape et tue !
J’ai bien voyagé tout ce temps, mon sac à puce ne m’a jamais quitté.
J'étais dehors, j'étais dedans, joyeux, en vie, moitié mort affamé !
Maman je suis revenu, il faut que tu comprennes.
Tu sais ! La vie que j’ai eue n’aurait jamais été la tienne.
Je vois qu’ici rien n’a changé, ça se passe comme dans mes rêves.
Toujours le vent, toujours les blés, toujours les pins, toujours la sève.
Qu’enfin vienne le temps des pleurs, des retrouvailles, des pardons puis de
l’oubli
Je suis malade et j’ai bien peur que ce soient là mes toutes dernières nuits !
Maman je suis revenu, mais la vie fait des siennes
Le temps de la trouver, vois-tu, part sans qu’elle ne nous appartienne !
Songtekstvertaling
Ik heb lang blootsvoets gelopen, ik had geen schoenen meer nodig !
Ik nam de tijd, Ik ging langzaam maar zeker.
En als de buren boos zijn om me te zien vertrekken als een bedelaar,
Hij had een onweerstaanbaar oordeel, over jou, over mij, al die tijd.
Mam, ik ben terug. je moet het begrijpen.
Het leven dat je voor me wilde, dit leven was niet van mij.
Ik verliet mijn broer, het spijt me, Ik verliet mijn vader, duizend excuses.
De eerste leeft nog maar de tweede stierf van verdriet en ik word beschuldigd.
Maar de denkende hersenen, de gehoorgestoorde oren,
Altijd voorbijgangers beledigen, altijd voorbijgangers bekritiseren.
Mam, ik ben terug, Je moet het begrijpen.
Het leven dat je had, dat leven was niet van mij.
Ik ben een keer teruggegaan, Mam, Weet je nog?
Hij was al dood. De tijd haalt nooit in en doodt !
Ik heb al die tijd goed gereisd, mijn slimme tas heeft me nooit verlaten.
Ik was buiten, Ik was binnen, Gelukkig, levend, halfdood hongerig !
Mam, ik ben terug. je moet het begrijpen.
Je weet wel ! Het leven dat ik had, zou nooit van jou zijn geweest.
Ik zie dat er hier niets is veranderd, het gebeurt zoals in mijn dromen.
Altijd de wind, altijd de tarwe, altijd de dennen, altijd het SAP.
Moge eindelijk de tijd komen van huilen, reünies, gratie en dan van
vergetelheid
Ik ben ziek en ik ben bang dat dit mijn laatste nachten zijn !
Mam, ik kwam terug, maar het leven maakt zijn eigen
Tijd om haar te vinden, zie je, Ga zonder dat ze bij ons hoort !