Les Ogres De Barback — Les voyageurs songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les voyageurs" van Les Ogres De Barback.
Songteksten
Ils ont le ciel pour lit et la terre pour travail
Une paire de mains pour outils qui jour à jour les ravitaillent
De musique et de couleurs, de peine et de gaieté
Une larme est parfois le bonheur et un sourire la méchanceté
Dans un regard mystérieux, dans une humeur variable
Un objet n’est pas précieux mais une parole inoubliable
Leur chant est un empire, peut-être le seul d’ailleurs
Que rien ne pourra détruire, ni les hommes, ni leurs peurs
Et si le temps passe ici-bas, si les minutes défilent
Il en est qui croisent les doigts pour ne pas perdre les sourcils
Au-delà de tous ces mots, de toutes ces angoisses
Eux voyagent le cœur en haut à gauche de la crasse
Et l'étude importante de la terre qui nous entoure
Récits d’aventures sanglantes, de vies et d’amours
N’apparaît dans aucun livre ou manuscrit
Mais, jour après jour, revient pour nous l’apprendre ici
Mais quand les arbres s'écroulent
Quand le bitume grandit et quand l’alcool rend maboul
Quand l’argent nous pourrit
Eux ne s’en servent pas non plus comme prétexte de gloire
Restent ou partent selon la vue et selon l’espoir
Et quand la police pas aimable, pour cause de bruit
Vient détruire le minable restant de poésie
Qu’il y a dans cette jungle, immense cité
Où les hommes ne sont plus humbles ou ne l’ont jamais été
Songtekstvertaling
Ze hebben hemel voor bed en aarde voor werk
Een paar handen voor gereedschap die dag voor dag bijtanken.
Van muziek en kleuren, van verdriet en vrolijkheid
Een traan is soms geluk en een glimlach slechtheid
In een mysterieuze blik, in een veranderlijke stemming
Een object is niet kostbaar maar een onvergetelijk woord
Hun gezang is een imperium, misschien wel de enige.
Dat niets de mensen en hun angsten kan vernietigen.
En als de tijd hier voorbij gaat, als er minuten voorbij gaan
Er zijn mensen die duimen om wenkbrauwen niet te verliezen
Naast al deze woorden, al deze angsten
Ze reizen het hart naar de linkerkant van de grime
En de belangrijke studie van de aarde om ons heen
Verhalen over bloedige avonturen, levens en liefde
Staat niet in een boek of manuscript
Maar, dag na dag, komt terug om ons hier te leren
Maar wanneer de bomen uiteenvallen
Wanneer bitumen groeit en wanneer alcohol maboul maakt
Als geld ons rot.
Ze gebruiken het ook niet als voorwendsel voor glorie.
Blijven of vertrekken volgens zicht en hoop
En als de politie niet vriendelijk is, vanwege lawaai
Kom de shabby overgebleven poëzie vernietigen
Dat is in deze jungle, immense stad
Waar mensen niet meer nederig zijn of nooit nederig zijn geweest