Les Ogres De Barback — La manche songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La manche" van Les Ogres De Barback.
Songteksten
Je me souviens du temps
Où l’on jouait pour deux francs
Au pire le soir contre un coup à boire
Le sourire d’une douce fille comme pourboire
Je me souviens de ce temps
Pauvre mais pas mécontent
De remplacer mon manque d’argent par le sourire de tous ces gens
La vie comme elle venait si bien
Qu’on jouait sur les marchés
Dans le métro à s’en essouffler
Dans les bars, les cafés, sur les rues, les pavés
Je me souviens de ce temps
Fatigué mais pas mécontent
De remplacer mon sommeil par mille et une merveilles
Qui vivra s’enverra et bientôt
La nuit s’improvise un comptoir
De tous ces beaux parleurs en discussion d’ivrogne
On aura refait mille fois le monde et toutes ses trognes
Je me souviens de ce temps, alcoolo mais pas mécontent
De remplacer la vie le mauvais temps par des histoires debout dormant
On partait derrière Châtelet les Halles
Le squat était grand et fleuri
La suite est un p' tit peu banale, les voisins
Le bruit, les flics et tout c' qui s’en suit
Je me souviens de ce temps vagabon mais pas mécontent
De remplacer mon logement par mille notes de mon instrument
Un ange qui passe à l’horizon, le temps d’un sourire
Et l’on change tellement
La Vietnamienne a vendu sa toison
La nostalgie nous reprend âme et temps
On’ne devrait vivre qu’une minute et demie:
Le temps du premier baiser et du premier demi
N’avoir que la joie sans souffrance en retour sans cette âme qui s’en va pour
oublier l’amour !
Alors le pouce tendu bien haut on est parti porte d’Orléans
Chacun pour soi, à sa chance à bientôt
Au hasard d’une journée, à jamais, à demain
Je me souviens de ce temps, et qui d’ailleurs pas si lointain
A remplacé le présent d’un avenir un peu grisant
Je me souviens de ce temps, et qui d’ailleurs pas si lointain
A remplacé le présent d’un avenir un peu grisant
Songtekstvertaling
Ik herinner me de tijd
Waar we voor twee francs speelden.
In het ergste geval ' s avonds tegen een borrel.
De glimlach van een lief meisje als fooi
Ik herinner me die keer
Arm maar niet ongelukkig
Om mijn gebrek aan geld te vervangen door de glimlach van al deze mensen
Het leven zoals het kwam zo goed
Dat we speelden op de markten
In de metro die buiten adem raakt
In bars, cafés, op straat, kasseien
Ik herinner me die keer
Moe maar niet ongelukkig
Om mijn slaap te vervangen door Duizend en men vraagt zich af
Wie zal leven zal zenden en spoedig
De nacht improviseert een toonbank
Van al deze mooie sprekers in dronken discussie
We zullen duizend keer de wereld en al zijn trognes hebben gedaan
Ik herinner me die keer, alcoholist, maar niet ongelukkig.
Om het leven te vervangen het slechte weer door verhalen die in slaap staan
We lieten Châtelet Les Halles achter.
Het kraakpand was groot en bloemrijk.
Het vervolg is een beetje banaal, buren
Het lawaai, de politie en alles wat volgt
Ik herinner me die tijd zwerver maar niet ongelukkig
Om mijn slot te vervangen door duizend noten van mijn instrument
Een engel die passeert aan de horizon, de tijd van een glimlach
En we veranderen zoveel
De Vietnamezen verkochten haar fleece.
Nostalgie neemt onze ziel en tijd terug
We zouden maar anderhalve minuut moeten leven.:
De tijd van de eerste kus en de eerste helft
Heb alleen vreugde zonder terug te lijden zonder deze ziel die gaat voor
vergeet de liefde !
Dus de duim strekte zich uit en we verlieten porte d ' Orléans.
Ieder voor zich, tot zijn geluk zie je snel
Willekeurig van één dag, voor altijd, tot morgen
Ik herinner me die tijd, en dat trouwens niet zo ver weg
Verving het heden van een enigszins sombere toekomst
Ik herinner me die tijd, en dat trouwens niet zo ver weg
Verving het heden van een enigszins sombere toekomst