Les Frères Jacques — Ballade Des Places De Paris songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ballade Des Places De Paris" van Les Frères Jacques.
Songteksten
Ça naît un beau soir sur la Butte,
Ça vient on ne sait trop comment,
Et puis d’cabrioles en culbutes,
Ça tombe dans les bras d’un amant.
Un joyeux enfant de Montmertre,
Pour deux ronds de frites un beau jour,
l’initie aux choses de l’amour,
Place du Tertre.
Comme on n’peut pas vivre sans galette,
Un jour qu’on n’a rien à briffer,
On s’en va vendre des violettes
A la terrasse des grands cafés.
La frimousse est plutôt pas mal,
Et tent' le pinceau d’un rapin,
Alors on pose les «Diane au Bain»,
Place Pigalle.
La peinture c’est beau mais c’est triste,
Ça manque un peu d’essentiel,
Faut pas compter sur un artiste
Pour se meubler chez Dufayel,
On a d’la poitrine et des hanches
On sait qu’on est bien roulée, qu’on plaît,
Alors sur l’coup d’minuit on s’fait,
La place Blanche.
Puis pour un nom à particule,
On change le sien, trop roturier,
On s’flanque une couronne majuscule
Sur son bicéphale armorié.
On s’appelle Gisèle de Brantôme,
Ou Sophie de Pont à Mousson.
Et on arbore son écusson,
Place Vendôme.
Mais ça n’dure qu’le temps d’un caprice,
Paris, inconstant, s’est lassé
Passant à d’autres exercices,
Délaissant le joujou brisé.
Songtekstvertaling
Het is geboren op een prachtige avond op de heuvel,
Het komt eraan we weten niet hoe,
En dan cabriolen in tumbles,
Het valt in de armen van een minnaar.
Een gelukkig kind van Montmertre,
Voor twee porties frietjes op een mooie dag.,
laat hem de dingen van de liefde doen.,
Place du Tertre.
Hoe kunnen we niet leven zonder taart?,
Op een dag hebben we niets te breken.,
We gaan viooltjes verkopen.
Op het terras van grote cafés.
De frizz is niet slecht.,
En probeer de borstel van een overval,
Dus we zetten de "Diane in het bad»,
Pigalle Place.
Het schilderij is mooi, maar het is triest.,
Het ontbreekt een beetje essentieel,
Reken niet op een kunstenaar.
Te leveren in dufayel,
We hebben borst en heupen.
We weten dat we goed zijn, we vinden het leuk.,
Dus om middernacht doen we,
Wit vierkant.
Dan voor een deeltjesnaam,
We veranderen de zijne, te gewoon.,
We flankeren een kroon.
Op zijn gepantserde biceps.
Onze naam is Gisèle de Brantôme.,
Of Sophie van Pont tot moesson.
En we dragen ons wapen,
Place Vendome.
Maar het duurt maar even,
Parijs, wispelturig, moe
Overschakelen naar andere oefeningen,
Het gebroken speelgoed achterlaten.