Les Amis D'ta Femme — La canaille songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La canaille" van Les Amis D'ta Femme.
Songteksten
Dans la vieille cité française
Existe une race de fer
Dont l'âme comme une fournaise
A de son feu bronzé la chair.
Tous ses fils naissent sur la paille
Pour palais ils n’ont qu’un taudis.
C’est la canaille, eh bien j’en suis.
Ce n’est pas le pilier du bagne
C’est l’honnête homme dont la main
Par la plume ou le marteau
Gagne en suant son morceau de pain.
C’est le père enfin qui travaille
Les jours et quelquefois les nuits.
C’est la canaille, eh bien j’en suis.
C’est l’artiste, c’est le bohème
Qu sans souper, rime, rêveur,
Un sonnet à celle qu’il aime
Trompant l’estomac par le coeur.
C’est à crédit qu’il fait ripaille
Qu’il loge et qu’il a des habits.
C’est la canaille, eh bien j’en suis.
C’est l’homme à la face terreuse
Au corps maigre, à l’oeil de hibou
Au bras de fer, à main nerveuse
Qui sortant d’on ne sait pas où
Toujours avec esprit vous raille
Se riant de votre mépris.
C’est la canaille, eh bien j’en suis.
C’est l’enfant que la destinée
Force à rejeter ses haillons
Quand sonne sa vingtième année
Pour entrer dans vos bataillons
Chair à canon de la bataille,
Toujours il succombe sans cris.
C’est la canaille, eh bien j’en suis.
Les uns travaillent par la plume,
Le front dégarni de cheveux,
Les autres martèlent l’enclume
Et se saoulent pour être heureux.
Car la misère en sa tenaille
Fait saigner leurs flanc amaigris.
C’est la canaille, eh bien j’en suis.
Songtekstvertaling
In de oude Franse stad
Bestaat een ijzeren ras
Wiens ziel als een vuurgloed is
Zijn vuur heeft het vlees gebruind.
Al zijn zonen zijn geboren op stro.
Voor Paleis hebben ze maar één sloppenwijk.
Het is de schurk, ik wel.
Het is niet de pijler van de banne
Dit is de eerlijke man wiens hand
Met pen of hamer
Verdien door zijn brood te zweten.
Eindelijk werkt de vader.
Dagen en soms nachten.
Het is de schurk, ik wel.
Het is de kunstenaar, het is de bohemian
Qu zonder avondeten, rijm, dromer,
Een sonnet voor degene van wie hij houdt
De maag bedriegen door het hart.
Het is op krediet dat hij terugbetalingen doet
Laat hem blijven en kleren nemen.
Het is de schurk, ik wel.
Het is de man met het aardse gezicht.
Met een mager lichaam, met het oog van een uil
Met een ijzeren arm, met een nerveuze hand
Wie er uit komt is niet bekend waar
Altijd met je Spot
Lachend om je minachting.
Het is de schurk, ik wel.
Het is het kind dat het lot is
Kracht om zijn vodden af te wijzen
Wanneer zijn twintigste jaar klinkt
Om uw bataljons binnen te komen
Kanonnenvoer van de strijd,
Hij bezwijkt altijd zonder te schreeuwen.
Het is de schurk, ik wel.
Wat werk met de pen,
De haarlijn voorhoofd,
De anderen hameren op het aambeeld.
En dronken worden om gelukkig te zijn.
Voor ellende in zijn scharen
Ze bloeden hun dunne flanken.
Het is de schurk, ik wel.