Lemuria — The End of a Reign songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The End of a Reign" van Lemuria.
Songteksten
The city awakens in silence
Morning is breaking
Before the rooster crows
Rising unrest sets in South of Toulouse
On the plains of Muret
Under an imminent threat
People have fled in dismay
Afar the riders appear
Raising clouds of dust
Snorting horses
Are coming this way
The hills are over flown
By a mass of gold, red and blue
The armies of the south at last
United by a common foe
Amidst the closing horde
A rider shines in daybreak’s light
He is known as the warrior-king
Who has never lost a fight
Trapped in safety
Behind the castle gate
Surrounded by thousands
Awaiting their fate
The soldiers of the cross
Are forced to an act of desperation
About to risk their lives in open field
They prepare for battle knowing their foes will never yield
Their force divine grows stronger and stronger
As they confess their sins and pray for their lives
For God and glory
We shall prevail this day
Show no mercy for those who stand in our way
The Red Lion’s forces
Storm out through the gates
On a course towards triumph
Or a deadly fate
The alliance of the South
Is caught by surprise
No time to brace themselves
For the ultimate impending carnage
As knights spurred on and horses made speed
The earth started trembling under their feet
Driven by bravery and focused by fear
Time slows down as their judgement draws near
Riders and horses
Cut down from below
Like the sound of a forest
Struck down in one blow
Shattering armour
Clatter of steel
Two armies colliding
A bloodbath surreal
Making their ways towards the royal arms
The crusaders regroup for a second charge
The fictitious king does not stand a chance
He’s cast from his saddle by the blow of a lance
With one strike of a sword he falls down
This is no king this is merely a liege
These are not the skills of royal prestige
We’ve been tricked by these mongrels
Had by those fools
Bring me this coward and
I’ll dig him a tomb
I am the king
You bastard, where are you
You’ll rot where you stand
Show me your face
You will die by my hand
Come closer you scoundrel
Let’s finish this strife
This foolish bravado
Will cost you your life
«Alain de Roucy, who’d sworn to strike down the warrior-king, emerged from the
chaos of shattered shields and fallen heroes.
The king and his men were soon surrounded.
In the desperate struggle that followed, de Roucy managed to single out and
disarm Peter of Aragon and with a well-aimed blow of his sword he made an end
to his reign»
Unaware of their brethren’s fate
Raymond’s troops held back 'till it was too late
Heavily bleeding, barely alive
The final few brought the news of their king’s demise
Skulls cracked by maces
And warrior’s slain
Men trampled by horses
And screaming in pain
Harnesses covered
In sanguine rain
For those who will stand
Only darkness remains
Pushed to the stream
By crusaders depraved
Driving them
Into a watery grave
The unearthly silence
As spirits transcend
When all comes to an end
Songtekstvertaling
De stad ontwaakt in stilte.
De ochtend breekt.
Voor de haan kraait
Stijgende onrust in het zuiden van Toulouse
Op de vlakten van Muret
Onder een dreigend gevaar
De mensen zijn ontzet gevlucht.
Van ver komen de renners
Die stofwolken opwerpen
Paarden snuiven
Deze kant op.
De heuvels zijn overgevlogen
Met een massa Goud, Rood en blauw.
De legers van het zuiden eindelijk
Verenigd door een gemeenschappelijke vijand
Te midden van de laatste horde
Een ruiter schijnt in het licht van de dageraad
Hij staat bekend als de warrior-king
Die nog nooit een gevecht heeft verloren
Gevangen in veiligheid
Achter de kasteelpoort
Omringd door duizenden
Wachten op hun lot
De soldaten van het kruis
Zijn gedwongen tot een wanhoopsdaad.
Op het punt om hun leven te riskeren in open veld
Ze bereiden zich voor op de strijd, wetende dat hun vijanden nooit zullen toegeven.
Hun goddelijke kracht wordt sterker en sterker
Als ze hun zonden belijden en bidden voor hun leven
Voor God en glorie
Wij zullen deze dag overwinnen.
Toon geen genade voor hen die ons in de weg staan.
De troepen van de Rode Leeuw
Storm naar buiten door de poorten
Op weg naar triomf
Of een dodelijk lot.
De Alliantie van het zuiden
Is verrast
Geen tijd om zich schrap te zetten.
Voor de ultieme slachting.
Als ridders opstoken en paarden snelheid maakten
De aarde begon te beven onder hun voeten.
Gedreven door moed en gefocust door angst
De tijd vertraagt als hun oordeel nabij is.
Ruiters en paarden
Van onderaf gesneden
Als het geluid van een bos
In één klap neergeslagen.
Verbrijzelde harnas
Staalklemmen
Twee legers botsen
Een bloedbad surrealistisch
Hun weg naar de Koninklijke wapens maken
De kruisvaarders hergroeperen voor een tweede lading.
De fictieve koning heeft geen schijn van kans.
Hij is uit zijn zadel geworpen door de slag van een lans
Met één slag van een zwaard valt hij neer
Dit is geen koning Dit is slechts een leenheer
Dit zijn niet de vaardigheden van royal prestige
We zijn bedrogen door deze bastaards.
Had door die dwazen
Breng me deze lafaard en
Ik graaf een tombe voor hem.
Ik ben de koning.
Klootzak, waar ben je?
Je zult wegrotten waar je staat.
Laat me je gezicht zien.
Je zult sterven door mijn hand.
Kom dichterbij, schurk.
Laten we deze strijd afmaken.
Deze dwaze bravoure
Zal je je leven kosten
"Alain de Roucy, die gezworen had de strijder-koning neer te slaan, kwam uit de
chaos van verbrijzelde schilden en gevallen helden.
De koning en zijn mannen waren al snel omsingeld.
In de wanhopige strijd die volgde, slaagde de Roucy erin om zich te onderscheiden en
ontwapen Petrus van Aragon en met een goed gerichte slag van zijn zwaard maakte hij een einde.
op zijn heerschappij»
Onbewust van het lot van hun broeders
Raymond ' s troepen hielden zich in tot het te laat was.
Zwaar bloedend, nauwelijks levend.
De laatste paar brachten het nieuws van de ondergang van hun koning.
Schedels gekraakt door maces
En krijger gedood.
Mannen vertrapt door paarden
En schreeuwend van pijn
Overdekte harnassen
In sanguine regen
Voor hen die staan
Alleen duisternis blijft over.
Naar de stroom geduwd
Door verdorven kruisers
Ze rijden.
In een waterig graf
De onaardse stilte
Als geesten overstijgen
Als alles ten einde komt