Leichenwetter — Altes Lied songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Altes Lied" van Leichenwetter.
Songteksten
Du bist gestorben und weißt es nicht,
Erloschen ist dein Augenlicht,
Erblichen ist dein rotes Mündchen,
Und du bist tot, mein totes Kindchen.
Am Weidensee vorüber ging,
Die Elfen tanzten inmitten des Rings;
Sie blieben plötzlich stehn und schienen
Uns anzuschaun mit Beileidsmienen.
Und als wir kamen zu deinem Grab,
Da stieg der Mond vom Himmel herab.
Er hielt eine Rede. Ein Schluchzen und Stöhnen,
Und in der Ferne die Glocken tonen.
In einer schaurigen Sommernacht
Hab ich dich selber zu Grabe gebracht;
Klaglieder die Nachtigallen sangen,
Die Sterne sind mit zur Leiche gegangen.
Und als wir kamen zu deinem Grab,
Da stieg der Mond vom Himmel herab.
Er hielt eine Rede. Ein Schluchzen und Stöhnen,
Und in der Ferne die Glocken tonen.
Am Weidensee voruber ging s,
Die Elfen tanzten inmitten des Rings;
Sie blieben plotzlich stehn und schienen
Uns anzuschaun mit Beileidsmienen.
Und als wir kamen zu deinem Grab,
Da stieg der Mond vom Himmel herab.
Er hielt eine Rede. Ein Schluchzen und Stöhnen,
Und in der Ferne die Glocken tonen.
Songtekstvertaling
Je bent dood en je weet het niet.,
Je ogen zijn weg.,
Erfelijk is je rode mond.,
En jij bent dood, mijn dode kind.
Passed by the Willow Lake,
De Elfen dansten in het midden van de ring;
Ze stopten plotseling en leken
Om ons te condoleren.
En toen we bij je graf kwamen,
Toen daalde de maan uit de hemel.
Hij gaf een toespraak. A sob and moan,
En in de verte klinken de klokken.
Op een enge zomernacht
Heb ik je naar het graf gebracht?;
Jammert de nachtegalen,
De sterren gingen met het lijk mee.
En toen we bij je graf kwamen,
Toen daalde de maan uit de hemel.
Hij gaf een toespraak. A sob and moan,
En in de verte klinken de klokken.
Bij het weiland meer voruber ging s,
De Elfen dansten in het midden van de ring;
Ze stopten plotseling en leken
Om ons te condoleren.
En toen we bij je graf kwamen,
Toen daalde de maan uit de hemel.
Hij gaf een toespraak. A sob and moan,
En in de verte klinken de klokken.