Leeroy — Indigènes songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Indigènes" van Leeroy.

Songteksten

Originaires d’une terre d’Afrique, traitée telle une indigène
Certains ont quitté leur village par dizaines
Non, ceci n’est pas un énième couplet traitant la France comme une chienne
Mais juste une vision de l’hospitalité à la parisienne
Des hommes pris comme dans un étau
Des bougnoules et des négros
Pour qui le cœur balance entre l’hôtel ou le ghetto, le foyer ou le métro
Désolé mais vous êtes trop basanés, vous n’allez pas avec la déco
Mais quel est donc cet ADN si idéal
Et visiblement absent de l’espèce méditerranéenne
Un constat irréel dans un état linéaire
Où il te faut la blanche silhouette pour faire carrière
Appelés bamboulas, bicots, morues, manouches et yougos
Partout les toubabs se croyant tous beaux
Tous promus au travail à la chaîne
Quant à la merde eh ben chacun la sienne
Banal comme un Arabe à la Seine
Victimes d’aujourd’hui ou d’hier
Issues de la classe ouvrière ou expatriées par la traite négrière
Aux éternels absents du PAF
Le genre de personnes que l’on paye en cash
Et qui ne rechigne jamais pour du taf
Et j’en entends qui se plaignent
Ces enfants gâtés qui ne daignent même pas respecter leurs parents qui se
saignent
Au départ plein de rêves en tête
À l’arrivée, un piètre produit dérivé de c’que pratiquaient les ancêtres
Loin du salaire de Shawn Carter, pratiquant l’art de la guerre
Même parterre, le même charter, et ce pour tous les réfractaires
Ceux qu’on fouille jusqu’aux artères
Et alors, ils n’avaient qu'à s’taire
Ils ont déserté leurs terres, plein d’rêves en tête
Prêts à tout pour un nouveau monde
Ils ont su aller d’l’avant à chaque seconde
Voulant être en famille pour de bon
Surmontant monts et marées
Bravant chaque épreuve, rêvant tous d’un nouveau monde
Ils restent déterminés chaque seconde
Quand trop souvent leurs espoirs s’effondrent

Songtekstvertaling

Afkomstig uit een Afrikaans land dat als inheems wordt beschouwd
Sommigen hebben hun dorp met tientallen verlaten.
Nee, Dit is geen zoveelste vers dat Frankrijk als een trut behandelt.
Maar slechts een visioen van de Parijse gastvrijheid
Mannen gevangen als een bankschroef
Bougainvilleas en Negros
Voor wie het hart schommelt tussen het hotel of het getto, de foyer of de Metro
Sorry, maar je bent te zwartig, je gaat niet met het decor
Maar wat is dit DNA zo ideaal?
En zichtbaar afwezig bij de mediterrane soorten
Een onwerkelijke bevinding in een lineaire toestand
Waar je het witte silhouet nodig hebt om carrière te maken
Genoemd bamboulas, bicots, Kabeljauw, manouches en yougos
Overal zijn de toubabs die zichzelf mooi vinden.
Allemaal gepromoveerd om aan de ketting te werken
En wat de stront betreft, ieder zijn eigen
Banaal als Arabier aan de Seine
Slachtoffers van vandaag of gisteren
Arbeiders - of slavenhandelaars-emigranten
Aan de eeuwige afwezigen van de PAF
Het soort mensen dat je contant betaalt.
En die nooit smeekt om taf
En ik hoor wat klagen.
Deze verwende kinderen die niet eens hun ouders respecteren die
bloeden
Aan het begin vol dromen in gedachten
Bij aankomst, een slecht product afgeleid van wat de voorouders beoefend
Weg van het salaris van Shawn Carter, het beoefenen van de kunst van oorlog
Hetzelfde deel, hetzelfde Handvest, en dit voor alle vuurvaste materialen.
Die we opgraven tot aan de slagaders.
En toen moesten ze gewoon hun mond houden.
Ze verlieten hun land, vol dromen in gedachten.
Klaar voor alles voor een nieuwe wereld
Ze wisten hoe ze elke seconde verder moesten.
Je wilt voorgoed in de familie zijn.
Het overwinnen van bergen en getijden
Elke uitdaging trotseren, dromen van een nieuwe wereld
Ze blijven elke seconde bepaald.
Als hun hoop te vaak uit elkaar valt