Laurie Darmon — Bonjour tristesse songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bonjour tristesse" van Laurie Darmon.
Songteksten
Bonjour tristesse,
Comment m’as-tu trouvée?
J’avais pris soin, pourtant, de ne me révéler jamais au grand jour de tes armes.
J’avais installé une alarme.
C'était l’arme de mon âme contre le vacarme de mes larmes.
Des armes et désormais, désertée par mes idéaux.
Ce soir ces deux feux affolés aux fumées à fleurs de peau.
Je vagabonde dans mes songes endeuillés,
Je vague dans le lac d’un nouveau décor ombragé.
Sans crier gare, elle s’est enfuie,
La petite fille de mon pays.
Elle s’est enfoncée dans la nuit,
Des temps qui filent, sans faire de bruit.
Ma naïve est encore pleine d’espoir.
Un soir, elle s’est baladée tard,
Aux alentours d’un café noir,
Rencontre nocturne du désespoir.
Ma chère tristesse,
Quand me quitteras-tu?
Tu me fais le cœur lourd et le regard couleur déçue.
Mon enfance s’envole, mes rêves s'évaporent, mes ambitions se défilent et se faufilent dans la file d’attente.
Imaginaire insoutenable, incendiaire, insolvable, insupportable et sans
frontières.
La reine trône seule, sur son univers en plumes,
Détrônée par le temps, la voici jetée, sur le bitume.
Le bitume…
Le bitume…
Sans crier gare, elle s’est enfuie,
La petite fille de mon pays.
Elle s’est enfoncée dans la nuit.
Des temps qui filent sans faire de bruit.
Naïve est encore pleine d’espoir.
Un soir, elle s’est baladée tard,
Aux alentours d’un café noir,
Avoir… rencontre nocturne du désespoir.
Le désespoir…
C’est quand il est trop tard,
Vu qu’il fait noir.
Le désespoir…
C’est pas fatal.
Désespoir, un espoir.
Sans crier gare, elle s’est enfuie,
La petite fille de mon pays.
Elle s’est enfoncée dans la nuit.
Des temps qui filent, sans faire de bruit.
Naïve est encore pleine d’espoir.
Un soir, elle s’est baladée tard,
Aux alentours d’un café noir,
Avoir… rencontre nocturne du désespoir.
(Merci à Leasse pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Hallo verdriet,
Hoe heb je me gevonden?
Ik had er echter voor gezorgd dat ik me nooit zou openbaren op de grote dag van jullie wapens.
Ik heb een alarm opgezet.
Het was het wapen van mijn ziel tegen het geluid van mijn tranen.
Wapens en nu verlaten door mijn idealen.
Vanavond gingen deze twee branden uit hun dak met huidbloemen dampen.
Ik dwaal in mijn rouwdromen,
Ik zwaai in het meer van een nieuwe schaduwrijke omgeving.
Zonder roepstation liep ze weg.,
Het kleine meisje uit mijn land.
Ze zonk in de nacht,
De tijden gaan voorbij zonder geluid te maken.
Mijn naïeve is nog steeds vol hoop.
Op een avond liep ze te laat.,
Rond een zwart café,
Nachtelijke ontmoeting van wanhoop.
Mijn lieve verdriet,
Wanneer verlaat je me?
Je maakt mijn hart zwaar en mijn ogen teleurgesteld.
Mijn jeugd vliegt weg, mijn dromen verdampen, mijn ambities rollen en sluipen in de rij.
Denkbeeldig onhoudbaar, brandgevaarlijk, insolvent, onverdraaglijk en zonder
grens.
De Koningin zit alleen op haar gevederde universum,
Onttroond door de tijd, hier wordt ze gegooid, op de bitumen.
Bitumen…
Bitumen…
Zonder roepstation liep ze weg.,
Het kleine meisje uit mijn land.
Ze zonk in de nacht.
Tijden die voorbij gaan zonder geluid te maken.
Naïef is nog steeds vol hoop.
Op een avond liep ze te laat.,
Rond een zwart café,
Moetend ... nachtelijke ontmoeting van wanhoop.
Wanhoop…
Dan is het te laat.,
Omdat het donker is.
Wanhoop…
Het is niet fataal.
Wanhoop, hoop.
Zonder roepstation liep ze weg.,
Het kleine meisje uit mijn land.
Ze zonk in de nacht.
De tijden gaan voorbij zonder geluid te maken.
Naïef is nog steeds vol hoop.
Op een avond liep ze te laat.,
Rond een zwart café,
Moetend ... nachtelijke ontmoeting van wanhoop.
(Dank aan Lease voor deze woorden)