Laura Stevenson — L-Dopa songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L-Dopa" van Laura Stevenson.

Songteksten

I’m a bright, white egg and I incubate
In a warm, yellow light in the winter
And I’ll hatch on a snow-covered morning
And no one will be awake to see it happen
There is no history, there’s no expectation
Just warm, yellow light on my skin
And I’m blessed by my mother, though I’ll never know her
And I’ll never be lonesome again
I’m a bright entertainer in a silent theater
I wearily quarry into
And my mother she stands where the characters dance
From the light at the height of the room
And every night I repeat the phrases
Just to see if she predicts the changes
And I’d die for a word if it’s all she’d afford
But she closes up knowing it
Where I am is right at the beginning of it
All I know, I was born with
Where she is, she is fixed in a prison so fast, she is frozen
The air she breathes is a slow wind
I’m a tired arachnid, spinning loose in my threads
Building lifetimes of gossamer beds
And the filigree water drops around my head
They absorb every word that I said
There are no wings hitched to my spine
Just an undying urge to climb
And I’ll wait for my mother, supposing she’d bother
To hold me and keep me a while
To hold me and keep me a while

Songtekstvertaling

Ik ben een helder, wit ei en ik incubeer
In een warm, geel licht in de winter
En Ik zal uitkomen op een met sneeuw bedekte ochtend
En niemand zal wakker zijn om het te zien gebeuren.
Er is geen geschiedenis, Er is geen verwachting
Gewoon warm, geel licht op mijn huid
En ik ben gezegend door mijn moeder, hoewel ik haar nooit zal kennen.
En Ik zal nooit meer eenzaam zijn.
Ik ben een slimme entertainer in een stil theater.
Ik ben moe van de groeve
En mijn moeder staat waar de personages dansen
Van het licht op de hoogte van de kamer
En elke avond herhaal ik de zinnen
Om te zien of ze de veranderingen voorspelt.
En ik zou sterven voor een woord als dat alles was wat ze zich kon veroorloven
Maar ze sluit zich af wetende dat
Waar ik ben, is aan het begin.
Alles wat ik weet, ik ben geboren met
Waar ze is, zit ze zo snel vast in een gevangenis, dat ze bevroren is.
De lucht die ze inademt is een langzame wind
Ik ben een vermoeide arachnid, die los ronddraait in mijn kleding.
Bouwen van levens van gossamerbedden
En het filigree water valt om mijn hoofd.
Ze absorberen elk woord dat ik zei.
Er zijn geen vleugels aan mijn ruggengraat gestreept.
Gewoon een eeuwige drang om te klimmen
En Ik zal op mijn moeder wachten, stel dat ze de moeite zou nemen.
Om me vast te houden en me een tijdje te houden
Om me vast te houden en me een tijdje te houden