Las Pastillas Del Abuelo — Lo Que No Se Ve! songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lo Que No Se Ve!" van Las Pastillas Del Abuelo.
Songteksten
Ya no leo partituras
¿quieren saber el causante?
Que me dejaré llevar
Por la locura de mi mente tan farsante
No practico las escalas, soy más duro que el cemento
Cada vez estoy más lento para correr pero me quedan las alas
Y créanme no quiero dejar de volar
Y créanme disfruto de aterrizar…
Sé que perdí la constancia para estudiar armonía
Pero no fue por vagancia
Me están empezando a gustar las melodías
A la línea que separa mal del bien
Sentir-sufrir, la camino por el borde
Que elija su propio destino cada acorde
Y créanme que ellos bien saben elegir
Y créanme que les pueden hacer llorar
Pero también reír, reír, reír!
Y así es como busco conectarme amor, con lo que no se ve
Con esa dimensión que no sabe de tiempo ni espacio!
Las plumas-tinta en borrones
Que en frases hechas al paso
Pero no me voy al mazo
Sin golpear aunque sea un par de corazones
Si me sale un estribillo
Le doy gracias a la vida que es mi único lazarillo
Me guía cuando mi razón esta aturdida
Y créanme que ese es mi estado en general
Y créanme mientras me sea funcional
Quiero seguir igual, igual, igual!
Es mi forma para conectarme amor, con lo que no se ve
Con esa dimensión que no sabe de tiempo ni espacio
Songtekstvertaling
Ik lees geen scores meer.
wil je de oorzaak weten?
Dat ik me laat meeslepen
Voor de waanzin van mijn geest zo vergezocht
Ik oefen geen schubben, Ik Ben harder dan cement.
Ik loop steeds langzamer, maar m ' n vleugels zijn nog over.
En geloof me, Ik wil niet stoppen met vliegen.
En geloof me, Ik hou van landen.…
Ik weet dat ik de weg kwijt ben om harmonie te bestuderen.
Maar het was niet uit landloperij.
Ik begin melodieën leuk te vinden.
Naar de lijn die het kwaad scheidt van het goede.
Feel-lijd, the way down the edge
Kies uw eigen bestemming elk akkoord
En geloof me, ze weten hoe ze moeten kiezen.
En geloof me, je kunt ze laten huilen.
Maar ook lachen, lachen, lachen!
En zo probeer ik liefde te verbinden met wat je niet ziet.
Met die dimensie die tijd noch ruimte kent!
De inkt in blots
Dat in stap-voor-stap zinnen
Maar ik ga niet naar de hamer.
Zonder zelfs maar een paar harten te raken
Als ik een refrein krijg
Ik dank het leven dat mijn enige lazarillo is.
Hij leidt me als mijn verstand verbijsterd is.
En geloof me, dat is mijn toestand in het algemeen.
En geloof me, zolang ik functioneel ben.
Ik wil hetzelfde blijven, hetzelfde, hetzelfde!
Het is mijn manier om liefde te verbinden met wat je niet ziet.
Met die dimensie die tijd noch ruimte kent