Lars Lilholt Band — Fandens Fiol songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fandens Fiol" van Lars Lilholt Band.
Songteksten
Kresten var af husmandsslægt og havde sit hjem
På de yderste marker mod havet
At spille fiol var hans største lyst
Skønt han ikke rigtig havde fat i taw’et
Men nede i åen holdt Fanden til
Og Kresten havde hørt at han ku' spil'
Og solen fik glød
Og morgenhanen gol
Før de sidste toner lød
Fra Krestens fiol
Kresten gik til åen ned og spejled' sig deri
Og ønsked' sig et taw som ingen anden
Kastede en dyrekølle ned i åens dyb
Og råbte højt på Fanden
«Lær mig at spille, min sjæl må du ta'!»
Og Fanden dukked' op og sagde «Ja»
Og solen fik glød …
Nu ku' Kresten spille så det fløjted' og det føg
Og snørebåndet brast i hver en sko
Tallerknerne hoppede og kopperne sprang
Og ingen fod ku' blive i ro
Snart kom folk fra det ganske land
For at høre Kresten spillemand
Og solen fik glød …
En aften da så han den dejligste pige
Og lagde snart fiolen væk
Men den gav sig til at kradse og hvæse og skrige
Så folk blev blege af skræk
Den kunne hverken tæmmes af ild eller bånd
Nej den faldt først til ro i Krestens hånd
Og solen fik glød …
Man fandt ham næste morgen i den tomme gildesal
Den største spillemand her til lands
Neglene blødte og hjertet brast
Da han spilled' op til sidste dans
Man slæbte Kresten væk ved hans støvlehæl
Moralen er: lad vær' og sælg din sjæl
Og solen fik glød …
Songtekstvertaling
Kresten was een kleine bezitter en had zijn huis.
In de buitenste velden tegenover de zee
Fiol spelen was zijn grootste wens.
Hoewel hij niet echt de taw kreeg
Maar in de Beek bleef de hel steken
En Kresten had gehoord dat hij kon spelen.
En de zon gloeide
And the morning cock gol
Voordat de laatste tonen klonken
Van Krestens fiol
Kresten ging naar de Beek en weerspiegelde het.
En wilde een taw als geen ander
Gooide een dierenclub in de diepten van de Beek
En luid schreeuwde naar de fuck
"Leer me te spelen, mijn ziel moet je nemen!»
En de fuck dook op en zei " Ja»
En de zon gloeide …
Nu kon Kresten spelen zodat het floot en het volgde
En de schoenveter barstte in elke schoen.
De borden sprongen en de bekers sprongen
En geen voet kon stil blijven.
Al snel kwamen er mensen uit een heel land.
Om Kresten Fiddler te horen
En de zon gloeide …
Op een avond zag hij het mooiste meisje
En snel zet de viool weg
Maar het begon te jeuken en te sissen en te schreeuwen.
Mensen werden bleek van angst.
Het kon niet getemd worden door vuur of tape
Nee, het kalmeerde eerst in de Hand van Kresten.
En de zon gloeide …
Hij werd de volgende ochtend gevonden in de lege banketzaal.
De grootste Fiddler op het land
De nagels bloedden en het hart barstte.
Terwijl hij speelde tot aan de laatste dans
Ze sleepten Kresten weg bij zijn laars hiel.
De moraal is, verkoop je ziel niet
En de zon gloeide …