La Vela Puerca — Su Ración songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Su Ración" van La Vela Puerca.
Songteksten
El abrazo de hoy, no le dio fuerza
y ahora está rezongando, su vil condición.
Sólo quiere, tener la recompensa
y seguir abrazando, la falsa emoción
El espejo la encuentra, dando vueltas:
que si voy, que no voy
y que pienso de mi.
El impulso, le dura hasta la puerta
¡que difícil bajar y poder sonreír!
Se lastima pensando, que de eso ya se escapó
que nunca va a volver
que todo fue un error.
y añorando evadirse, coloca su destrucción
sobre una mesa cruel
que esboza rendición…
Un amigo, no amigo, vive cerca
y la tienta, sabiendo, que no hay corazón.
Una hoja, le sirve de cometa
y se va destrozando, las nubes y el sol.
Si hoy la vieras, rozando un atisbo de lucidez
habría que festejar
(o arrancarle la piel)
Caminar por la cuerda de todo, le sienta bien
no quiere despertar
y así se va a romper…
Su camino está lleno, de sus piedras.
(cada vez cuesta más, apartarlas de ahí)
Una chance la agarra, de las piernas
y secando el sudor, hoy la ayuda a subir.
Una risa se cuela, por dónde nunca pensó
y se promete dar
lo que nunca se dio.
Aunque sigue volando despacio, va a ser mejor
poder aterrizar
sin perder el control…
Ella lleva en su costal, todo lo que no vivió
la certeza, de lo más tibio que soñó.
Y se acerca hasta sentir, que todo lo puede hacer
aunque eso signifique
volver a nacer.
Songtekstvertaling
De omhelzing van vandaag gaf hem geen kracht.
en nu moppert hij, zijn verachtelijke toestand.
Hij wil alleen de beloning.
en blijf de valse emotie omarmen.
De spiegel vindt haar, cirkelend:
dat als ik ga, ik niet ga.
en hoe ik over mezelf denk.
De impuls, het duurt tot aan de deur
hoe moeilijk om naar beneden te komen en te lachen!
Hij doet zichzelf pijn door te denken, daar is hij aan ontsnapt.
dat zal nooit meer terugkomen.
dat het allemaal een vergissing was.
en verlangend te ontsnappen, plaatst hij zijn vernietiging
op een wrede tafel
dat schetst overgave…
Een vriend, geen vriend, woont in de buurt.
en hij verleidt haar, wetende dat er geen hart is.
Een blad, het dient als een vlieger
en het verscheurt, de wolken en de zon.
Als je haar vandaag zag, wreef je een glimp van helderheid.
we moeten het vieren.
(of trek de huid eraf)
Lopen over het touw van alles, het past je goed
hij wil niet wakker worden.
en zo zal het breken…
Zijn pad zit vol met stenen.
(het kost meer en meer, haal ze daar weg)
Een kans grijpt haar, bij de benen
en door het zweet uit te drogen, helpt het haar vandaag op te staan.
Een lach komt binnen, waar hij nooit dacht
en het belooft te geven
wat nooit is gegeven.
Ook al vliegt het nog steeds langzaam, het wordt beter.
Landmacht
zonder de controle te verliezen…
Ze draagt alles in haar tas, wat ze niet leefde.
de zekerheid, de warmste waar hij ooit van droomde.
En het komt op om te voelen, dat het alles kan doen
zelfs als dat betekent
om opnieuw geboren te worden.