La Tordue — René Bouteille songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "René Bouteille" van La Tordue.
Songteksten
À l’heure où les étoiles tombent
Il creuse la sienne
Plus pâle qu’une ombre
Qui boit de la verveine
Il chante il chante
Mais c’est l’air de la mer
Qui bientôt le tourmente
Et lui vole sa prière
Il chante il chante
Mais c’est l’air de la mer
Qui bientôt le tourmente
Et lui vole sa prière
Depuis qu’il a vu l’jour
Il a trimardé sur terre
Mais il a pas eu plus d’amour
Qu’un sac de pommes de terre
Il chante il chante
Mais c’est de l’eau amère
Qui lui coule ardente
Brûlure à ses paupières
Il chante il chante
Mais c’est de l’eau amère
Qui lui coule ardente
Brûlure à ses paupières
Ses vieux l’ont pas r’connu
Alors il est allé s’fair' voir
Par le monde et ses rues
Il a mangé son pain noir
— On peut pas tout avoir…
Ouais mais quand on a rien eu
Et nul n’a répondu
Quand il voulait savoir
Et son coeur s’est fendu
D’essuyer tant d’déboires
Il est tombé des nues
Il s’est même fait trottoir
Puis porté disparu
Par des gens trop bavards
— Chacun vaut son voisin…
Sauf quand c’est un vaurien
Battant pavé et breloque
Il a le scorbut à l'âme
Et son coeur soliloque
Sans but le pauvre diable
Il a la têt' tordue
Essoré d’une oreille
C’est pas d’avoir trop bu
C’est d'être né bouteille
Il chante il chante
Il voulait boire la mer
Qui sur ses joues serpente
Les soirs de trop d’misère
Il chante il chante
Il voulait boire la mer
Qui sur ses joues serpente
Les soirs de trop d’misère
La mer la mer
C’est elle qui le hante
Dans son coeur une arrière
Saison d'écume qui chante
Dans l’miroir aux étoiles
DAns l’océan sa planque
D’alouette en cavale
Il a jeté son ancre
Il chante il chante
Mais c’est bientôt la mer
Qui vient couvrir sa plainte
Au creux d’sa dernière bière
Il chante il chante
Son chant de vagabond
C’est maintenant la mer
Qui roule sa chanson
Qui roule sa chanson
Songtekstvertaling
Bij het uur wanneer de sterren vallen.
Hij graaft zijn eigen
Bleker dan een schaduw
Wie drinkt verbena?
Hij zingt.
Maar het is de lucht van de zee
Die hem spoedig zal kwellen.
En steelt zijn gebed
Hij zingt.
Maar het is de lucht van de zee
Die hem spoedig zal kwellen.
En steelt zijn gebed
Sinds de geboorte
Hij struikelde over de aarde.
Maar hij had geen liefde meer.
Dan een zak aardappelen
Hij zingt.
Maar het is bitter water.
Die naar hem stroomt.
Brand tot aan zijn oogleden
Hij zingt.
Maar het is bitter water.
Die naar hem stroomt.
Brand tot aan zijn oogleden
Zijn oude mannen kenden hem niet.
Dus ging hij naar zichzelf toe.
Door de wereld en haar straten
Hij At zijn zwarte brood op.
- We kunnen niet alles hebben.…
Ja, maar als we niets hebben
En niemand antwoordde
Toen hij wilde weten
And his heart split
Om zoveel vervloekingen weg te vegen
Hij viel naakt.
Hij werd zelfs afgeleid.
Toen verdwenen
Door mensen die te veel praten.
- Iedereen is zijn buurman waard.…
Behalve als hij een schurk is.
Het verslaan van cobblestone en charme
Hij heeft scheurbuik in zijn ziel.
En zijn monoloog hart
Doelloos arme duivel
Hij heeft een gestoord hoofd.
Uit een oor gerukt
Het is niet teveel drinken.
Het is een geboren fles.
Hij zingt.
Hij wilde de zee drinken.
Wie op zijn wangen slingert
Nachten van te veel ellende
Hij zingt.
Hij wilde de zee drinken.
Wie op zijn wangen slingert
Nachten van te veel ellende
De zee de zee
Zij achtervolgt hem.
In haar hart een rug
Zangschuim seizoen
In de spiegel van de sterren
In de oceaan zijn schuilplaats
D ' Alouette en cavale
Hij gooide zijn anker
Hij zingt.
Maar het is snel de zee
Die zijn klacht komt behandelen.
Op de bodem van zijn laatste biertje.
Hij zingt.
Haar zwerver die zingt
Het is nu de zee
Wie rolt zijn lied
Wie rolt zijn lied