La Oreja de Van Gogh — Dulce Locura songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dulce Locura" van La Oreja de Van Gogh.
Songteksten
Vendo el inventario de recuerdos de la historia
Más bonita que en la vida escuche
Vendo el guión de la pelÃcula
Más triste y la más bella que en la vida pude ver
Vendo los acordes, la brillante melodÃa
Y la letra que en la vida compondré Vendo hasta el cartel donde se anuncia
El estreno del momento que en la vida viviré Entiendo que te fueras
Y ahora pago mi condena
Pero no me pidas
Que quiera vivir
Sin tu luna, sin tu sol
Sin tu dulce locura
Me vuelvo pequeña y menuda
La noche te sueña y se burla
Te intento abrazar y te escudas
Vendo una cámara que sabe
Que captaba la mirada que en la vida grabare
Vendo dos entradas caducadas
Que eran de segunda fila que en la vida romperé Vendo dos butacas reservadas hace siglos
Y ahora caigo que en la vida me senté Vendo hasta el cartel donde se anuncia
El estreno del momento que en la vida viviré Entiendo que te fueras
Y ahora pago mi condena
Pero no me pidas
Que quiera vivir
Sin tu luna, sin tu sol
Sin tu dulce locura
Me vuelvo pequeña y menuda
La noche te sueña y se burla
Te intento abrazar
Sin tu luna, sin tu sol
Sin tu dulce locura
Llorando como un dÃa de lluvia
Mi alma despega y te busca
En un viaje que no vuelve nunca
Sentiré, cada noche al buscar
A tu humo en mi tejado
El recuerdo de un abrazo
Que aun me hace tiritar
Sin tu luna, sin tu sol
Sin tu dulce locura
Me vuelvo pequeña y menuda
La noche te sueña y se burla
Te intento abrazar
Sin tu luna, sin tu sol
Sin tu dulce locura
Llorando como un dÃa de lluvia
Mi alma despega y te busca
En un viaje que nunca volverá
Songtekstvertaling
Ik verkoop de inventaris van herinneringen aan de geschiedenis
Mooier dan in het leven hoor ik
Ik verkoop de filmgids
Meer triest en het mooiste dat ik in het leven kon zien
Ik verkoop de akkoorden, de briljante melodie
En de brief die in het leven geschreven zal worden op de poster waar het aangekondigd wordt.
De première van het moment in het leven Ik zal leven ik begrijp dat je vertrekt
En nu betaal Ik mijn straf.
Maar vraag het me niet.
Wie wil er leven?
Zonder jouw maan, zonder jouw zon
Zonder jouw zoete waanzin.
Ik word klein en klein
De nacht veegt en bespot je.
Ik probeer je te knuffelen en je te beschermen.
Ik verkoop een camera die Weet
Dat ik de blik kon zien die ik zou opnemen in het leven
Twee verlopen tickets verkopen
Die de tweede rij waren die in het leven zou breken met het verkopen van twee gereserveerde rolstoelen eeuwen geleden
En nu val ik in het leven dat ik zit te verkopen aan het bord waar het wordt aangekondigd
De première van het moment in het leven Ik zal leven ik begrijp dat je vertrekt
En nu betaal Ik mijn straf.
Maar vraag het me niet.
Wie wil er leven?
Zonder jouw maan, zonder jouw zon
Zonder jouw zoete waanzin.
Ik word klein en klein
De nacht veegt en bespot je.
Ik probeer je te knuffelen.
Zonder jouw maan, zonder jouw zon
Zonder jouw zoete waanzin.
Huilend als een regenachtige dag
Mijn ziel vertrekt en zoekt jou.
Op een reis die nooit terugkeert
Ik zal voelen, elke nacht wanneer ik kijk
Naar jouw rook op mijn dak
De herinnering aan een knuffel
Daar krijg ik nog steeds de kriebels van.
Zonder jouw maan, zonder jouw zon
Zonder jouw zoete waanzin.
Ik word klein en klein
De nacht veegt en bespot je.
Ik probeer je te knuffelen.
Zonder jouw maan, zonder jouw zon
Zonder jouw zoete waanzin.
Huilend als een regenachtige dag
Mijn ziel vertrekt en zoekt jou.
Op een reis kom ik nooit meer terug.¡