La Moza — Sur nos astéroïdes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sur nos astéroïdes" van La Moza.
Songteksten
Tranquillement assis sur nos astéroïdes
On file au-dessus du vide pendant qu’nos crânes s’démolissent
C’n’est pas très logique, on adore embrasser nos vices
Tenter d’s’en délivrer relèverait d’l’acte héroïque
Tranquillement assis sur nos astéroïdes…
J'écris sur la mélodie, cramponné à mon astéroïde
Quand mon histoire est trop lourde à porter je joue l’haltérophile
C’n’est pas très logique, mon crâne vire au gris, j’vois qu’c’est nocif
Les conséquences de mes dépendances viennent me frapper au bide
Pour m’délivrer, j’peux toujours appeler Batman et Robin
L’aliénation s’impose comme l’héroïne de ma théorie
C’est trop triste, pris dans un contexte propice
Ma volonté me fait défaut, dans mes défauts je me blottis
Je suis peut-être le fautif, immobile et groggy
Je pense que j’peux réagir pour faire quelque chose de ma vie
Navré d’avoir réussi à gâcher tellement d'énergie
Aujourd’hui j’ai la dalle, j’fais tout pour qu’cet appétit s'éternise
Je griffonne vite fait deux-trois lignes puis me rappelle
Que l’mouvement c’est la vie, j’me l’dis lorsque je bats d’l’aile
J’ai cette fâcheuse tendance à m’embourber dans du rien
À m’embrumer pour deux dans des périodes de creux
La voie est libre mon capitaine, y a pas d’pirates devant
Pas d’problème, j’fuis la réalité admirablement
J’en ai la flemme de respirer, j’m'étonne que peu d’air passe
Y a qu’dans l’urgence que j’me bouge, fainéant de première classe
Si j’ai du mal à rester rigoureux, correct et méthodique
J’observe encore le monde depuis ma lunette téléscopique
J’cogite, la frontière avec la folie est si mince
L’univers de ceux qui l’ont franchie n’est pas si loin
C’est bien, t’arrives à t’rassurer tant qu’t’es assis, mais tu vacilles
Du coup t’es vrai, t’es fou pour t’embuer la vie
Enchaîné à ton météore, si tu n’peux pas t’relever
C’est qu’t’as accumulé sur l’dos le poids d’un bon gros sac de regrets
J’tire sur ma clope, chaque bouffée me consume
M’enferme sur le Net, chaque minute me cloisonne
Ne compte plus la couleur des pilules gobées dans nos bulles
Des poisons qui coulent dans nos veines pour une évasion qu’on croit bonne
Petit humain, tu titubes et tentes à combler tes manques
T’y arrives pas, accepte de faire avec tes antécédents
C’est dur, les substituts se multiplient
Les ex-ados perturbés se transforment en adultes qui crient
«Au secours ! À l’aide !», les SOS fusent
Trop pleins de belles blessures qu’on ne tolère plus
Cerveau mal irrigué injecté d’agents irritants
Individu déchiré, les psys seraient-ils des militants
Tiens ! C’est un élément qui reste à méditer
Tranquillement assis sur nos astéroïdes
Sur nos astéroïdes…
Tranquillement assis sur nos astéroïdes
Sur nos astéroïdes…
J’ironise sur la portée de mon message
Perdu dans les méandres d’un chapitre mal préfacé
Observe en apesanteur, perché sur un astre glacé
Des résidus de traces du passé qu’j’finirai par surpasser
Le temps d’un soupir, la pression vient m'écraser
C’est derrière un masque cassé qu’j’essaye de me cacher
J’fais des plans sur la comète mais cette peur de me connaître
Me pousse à trouver des fuites à la limite du malhonnête
Je suis le fruit de mon époque, oui, ça je l’ai déjà dit
Avant de brûler ce costume, faudrait p’t-être que j’me déshabille
Mettre à nu mes convictions, seul face à mes contradictions
Chaque pas me rapproche de ma lutte, volonté, contradiction
Une bouffée d’verdure… Pourquoi? Comment?
Cet embryon embrumé est le résultat de mes tourments
Comment stopper l’hémorragie? Un rien me démoralise
Sommé de réagir quand je trimballe les mot-valises
Sommeil agité, j’m'éternise sur des idées
Décidément j’ai bien peur d’avoir mon esprit à vider
L’emprise contre-attaque sur mon astéroïde
Je succombe du tac au tac à la menace cathodique
Déjà 4h du mat', putain, le temps passe trop vite
Asservi par mes vices au point d'être esclave troglodyte
Tête dans la paume j’médite sur l’apparence humaine
Aux carences multiples donc où la dépendance est reine
La décadence est mienne, chacun sa drogue dans ce royaume
Quand le noyau est rempli d’vers le fruit n’a plus le même arôme
Donne-moi une boucle, un cycle, un sample
Sur mon astéroïde je flippe, je tremble
Dans l’escalier du doute j’agrippe la rampe
Tu sais que nous sommes là pour gravir la pente
Tranquillement assis sur nos astéroïdes…
Songtekstvertaling
Stil zitten op onze asteroïden
We rijden over de leegte terwijl onze schedels afbrokkelen.
Het is niet erg logisch, we houden ervan om onze ondeugden te omarmen.
Dat zou een heldhaftige daad zijn.
Stil zitten op onze asteroïden…
Ik schrijf over de melodie, klampt me vast aan mijn asteroïde
Als mijn verhaal te zwaar is om te dragen speel ik gewichtheffer
Het is niet erg logisch, mijn schedel wordt grijs, ik zie dat het schadelijk is.
De gevolgen van mijn verslavingen komen om me te raken in het bod
Om mij te leveren, kan ik altijd Batman en Robin bellen
Vervreemding is de heldin van mijn theorie.
Het is te triest, genomen in een gunstige context
Mijn wil ontbreekt, in mijn fouten knuffel ik
Ik ben misschien de boosdoener, bewegingloos en groggy
Ik denk dat ik kan reageren om iets van mijn leven te maken.
Sorry dat ik zoveel energie heb verspild.
Vandaag heb ik de plaat, Ik doe alles wat deze eetlust duurt
Ik krabbel snel maakte twee-drie regels dan herinnert het me
Dat de beweging leven is, zeg ik tegen mezelf als ik de vleugel versla.
Ik heb de onfortuinlijke neiging om vast te komen te zitten in het niets.
Twee keer mist in periodes van depressie
De weg is duidelijk mijn kapitein, er zijn geen piraten aan de voorkant
Geen probleem, Ik loop prachtig weg van de realiteit.
Ik heb de slijm van de ademhaling, ik ben verbaasd dat kleine lucht passeert
Het is alleen in het noodgeval dat ik beweeg, eersteklas luilak.
Als ik moeite heb om streng, correct en methodisch te blijven
Ik kijk nog steeds naar de wereld vanuit mijn telescoop.
Ik denk dat de grens met waanzin zo dun is.
Het universum van hen die het doorkruisten is niet zo ver
Dat is goed, je kunt kalmeren terwijl je zit, maar je wankelt.
Dus je hebt gelijk, je bent gek om je leven te verpesten.
Geketend aan je meteoor, als je niet op kunt staan
Het is dat je hebt opgebouwd op je rug het gewicht van een goede grote zak van spijt
Ik trek aan mijn sigaret, elke trekje verteert me.
Sluit me op op het Net, elke minuut cloisonne me
Tel niet langer de kleur van de pillen in onze bubbels
Vergif dat door onze aderen stroomt voor een ontsnapping waarvan we denken dat het goed is.
Kleine mens, je aarzelt en probeert je gaten te vullen
Je kunt het niet doen, gewoon omgaan met je geschiedenis.
Het is moeilijk, vervangers vermenigvuldigen zich.
Gestoorde ex-Tieners veranderen in schreeuwende volwassenen.
"Help ! Help !", de SOS zekering
Te veel mooie wonden die we niet langer tolereren.
Slecht geïrrigeerde hersenen geïnjecteerd met irriterende stoffen
Individueel verscheurd, zouden Psy ' s activisten zijn
Hier ! Het is een element dat nog moet worden overwogen.
Stil zitten op onze asteroïden
Over onze asteroïden…
Stil zitten op onze asteroïden
Over onze asteroïden…
Ik lach om de reikwijdte van mijn boodschap
Verloren in de meanders van een slecht voorbereid hoofdstuk
Horloge gewichtloos, neergestreken op een ijzige ster
Sporen van het verleden die ik uiteindelijk zal overwinnen
De tijd van een zucht, de druk komt om me te verpletteren
Het zit achter een gebroken masker dat ik probeer te verbergen
Ik maak plannen met de komeet maar deze angst om mij te kennen
Duwt me om lekken te vinden tot de grens van oneerlijkheid
Ik ben de vrucht van mijn tijd, ja, dat heb ik al gezegd
Voordat ik dit pak verbrand, moet ik me uitkleden.
Mijn overtuigingen blootleggen, alleen in het licht van mijn tegenstrijdigheden
Elke stap brengt me dichter bij mijn strijd, wil, tegenstrijdigheid
Een trekje groen ... waarom? Pardon?
Dit mistige embryo is het resultaat van mijn kwellingen.
Hoe stoppen we met bloeden? Niets demoraliseert me.
Aangespoord om te reageren als ik de koffer woorden draag
Rusteloze slaap, ik blijf op ideeën
Zeker ben ik bang om mijn gedachten te legen.
De rechtse tegenaanvallen op mijn asteroïde
Ik bezwijk van tac naar TAC naar cathodische dreiging.
Al vier uur' s ochtends, verdomme, de tijd gaat te snel
Geknecht door mijn ondeugden tot het punt van een troglodyte slaaf
Hoofd in de Palm mediteer ik over het menselijk uiterlijk
Met meerdere tekortkomingen dus waar verslaving de koningin is
Decadentie is van mij, elk zijn medicijn in dit Koninkrijk.
Als de kern gevuld is met wormen heeft het fruit niet meer hetzelfde aroma.
Geef me een lus, een cyclus, een monster
Op mijn asteroïde ben ik in paniek, ik sta te trillen
In het trappenhuis van twijfel pak ik de helling
We zijn hier om de helling op te klimmen.
Stil zitten op onze asteroïden…