La Dispute — Thirteen songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Thirteen" van La Dispute.
Songteksten
r boats down slowly in The river spiderwebs the map like breaking glass like here might shatter
Send us scattering like seeds into the wind
From the cattails bursting, slamming on our skin
As we chase our vessels racing toward the lake, I start to shake
When you wade down ankles bare now to go swim
And this is what I do now every day
Travel back and forwards either way
There’s a village for us somewhere Northern Michigan
With a dirt road leading to a covered bridge
Where earlier we’d scurried off
to check the cart the horse had drawn
For fuses and more powder for the Fourth
And in the nighttime when the first of them is lit
We will sneak back there in darkness just to kiss
And I’ll panic at your image
as the flashes split the rafter gaps
Terrified you’ll see my open eyelids
And this is what I do now every night
Try to somehow catch you in the light
When summer goes the leaves shift tone then float
As the canopy reverts to branch and bone
Downward tumbling inadvertently,
I stumble and you steady me I twirl you one quick circle, make your ankles show
Then we laugh so hard we can no longer stand
And you look me in the eyes and take my hands
On the forest floor it’s warmer
than my bed has ever been before
Curled up tight together like an ampersand
This is what I do now all alone
Count the many things that make you home
And when the snow falls we will wrap ourselves in furs
Lie beside the stove and stoke the fire
Make the embers roar a little more,
snowdrifts up the cabin door
You glow, and we speak slowly, growing tired
So let the winter freeze each corner of the earth
Bury everything I’ve had in frozen dirt
If I could travel back in time and find you,
follow always right behind you
I’d live in any age and start from birth
Because this is what it is that pulls me through
That you belong to me and I to you
Songtekstvertaling
r Boten langzaam naar beneden in de rivier spinnenwebben de kaart als gebroken glas zoals hier zou kunnen breken
Stuur ons als zaden in de wind
Van de staartjes die op onze huid knallen.
Terwijl we onze schepen achterna rennen naar het Meer, begin ik te schudden.
Als je nu met je blote enkels zwemt om te gaan zwemmen
En dit is wat ik nu elke dag doe.
Heen en weer reizen
Er is een dorp voor ons ergens in het noorden van Michigan.
Met een onverharde weg naar een overdekte brug
Waar we eerder waren weggereden
om de kar te controleren die het paard had getrokken
Voor lonten en meer poeder voor het vierde
En in de nacht wanneer de eerste van hen verlicht wordt.
We sluipen terug in de duisternis om te kussen.
En ik raak in paniek door je imago.
als de flitsen de spleten van de balken splijten
Doodsbang dat je mijn open oogleden ziet.
En dit is wat ik nu elke avond doe.
Probeer je op een of andere manier te vangen in het licht
Als de zomer gaat, zweven de bladeren.
Als het bladerdak terugkeert naar tak en bot
Neerwaarts vallen per ongeluk,
Ik strompel en jij houdt me vast Ik draai je een snelle cirkel, laat je enkels zien
Dan lachen we zo hard dat we niet meer kunnen staan
En je kijkt me in de ogen en neemt mijn handen
Op de bosbodem is het warmer.
dan mijn bed ooit eerder is geweest
Opgerold als een ampersand.
Dit is wat ik nu helemaal alleen doe.
Tel de vele dingen die je thuis maken
En als de sneeuw valt, wikkelen we onszelf in bont.
Ga naast het fornuis liggen en steek het vuur aan.
Laat de kool wat meer brullen.,
snowdrifts up the cabin door
Je gloeit, en we spreken langzaam, worden moe
Dus laat de winter elke hoek van de aarde bevriezen
Begraaf alles wat ik had in bevroren Vuil.
Als ik terug in de tijd kon reizen en jou kon vinden,
volg altijd vlak achter je.
Ik zou leven in elke leeftijd en beginnen vanaf de geboorte
Want dit is wat het is dat me er doorheen trekt.
Dat je van mij bent en ik van jou.