La Canaille — La colère songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La colère" van La Canaille.
Songteksten
Elle gronde, grogne, elle est prête à se répandre
À fracasser le silence elle sait comment se faire entendre
Elle me transit d’effroi très vite je ne sens plus mes membres
Je tremble, confus, c’est impossible de me détendre
Je m’abandonne dans les méandres de ses reflux
Je ne suis plus que l’ombre de moi-même depuis notre entrevue
Je ne connaîtrai le repos qu’une fois son appétit repu
En vain je cherche le repli, mais je n’ai subi que des refus
A chaque fois qu’elle revient, c’est pour faire pencher la balance
Quand plus rien ne la retient quand je subis son influence
La science de la furie, l’art, de la guerre
Réveillent tous mes démons si je l'écoute, si je coopère
Mais si je la contient, si je la domine
Si j’en fais mon alliée, cachée sous ma poitrine
C’est fou la force qui se dégage de ses remous
Quand elle est légitime et que l’Agneau défie le Loup
Et elle attend son heure tapie au plus profond de mon âme
Son visage se reflète dans chacune de mes larmes
Elle se nourrit de peine de stress et de frustration
Et coagule lentement sous mon crâne jusqu'à l'éruption
Elle me talonne, s’imprègne de tout ce qui l’environne
C’est la patronne du côté sombre, jamais elle ne pardonne
La mémoire pleine elle aime le goût de la revanche
Saisit les reines de mes neuronnes si par malheur ma raison flanche
Et plus je la refoule plus je sens qu’elle devient folle
Me triture l’encéphale pour enfin prendre la parole
Et là, plus rien n’est drôle non, plus rien ne paraît frivole
Elle ouvre la gueule et plus personne ne rigole…
Elle éclate au grand jour et donne le change de ses sévices
Elle coupe court aux longs discours et tord le coup de l’injustice
C’est la bête noire qui veut la tête du tortionnaire
Ce plat que je mange froid, cette hache que je déterre
Songtekstvertaling
Ze scolds, grunts, ze is klaar om zich te verspreiden
Om de stilte te breken Weet ze hoe ze gehoord moet worden.
Ze passeert me in angst heel snel ik voel mijn leden niet meer
Ik beef, verward, het is onmogelijk om te ontspannen
Ik geef me over in de meanders van zijn ebbs.
Ik ben slechts de schaduw van mezelf sinds ons interview
Ik zal geen rust kennen totdat zijn eetlust is aangevuld.
Tevergeefs zoek ik de terugtocht, maar ik heb alleen geweigerd
Elke keer als ze terugkomt, is het om de weegschaal om te gooien.
Als niets haar tegenhoudt als ik onder haar invloed lijd
The science of Fury, art, war
Maak al mijn demonen wakker als ik luister, als ik meewerk
Maar als ik het beheers, als ik het domineer
Als ik haar mijn bondgenoot maak, verborgen onder Mijn borst
Het is gek dat de kracht uit zijn wervelwind komt.
Als ze legitiem is en het Lam de Wolf tart
En ze wacht op haar uur, loerend in de diepten van mijn ziel.
Haar gezicht wordt weerspiegeld in al mijn tranen.
Ze voedt zich met stress en frustratie.
En stolt langzaam onder mijn schedel tot de uitslag
Ze volgt me, doordringt alles wat haar omringt.
Ze is de baas aan de donkere kant, ze vergeeft het nooit.
Volledige herinnering ze houdt van de smaak van wraak
Grijpt de koninginnen van mijn neuronen als mijn reden helaas wankelt
En hoe meer ik haar wegduw, hoe meer ik het gevoel heb dat ze gek wordt.
Hij verplettert mijn hersenen om eindelijk iets te zeggen.
En hier, niets is grappig nee, niets lijkt frivool
Ze doet haar mond open en niemand lacht meer.…
Ze breekt open en geeft de verandering van haar misbruik.
Ze snijdt korte tot lange toespraken en verdraait de klap van onrecht
Het is het zwarte beest dat het hoofd van de folteraar wil.
Deze schotel eet ik koud, deze bijl graaf ik op